Müzzemmil Sûresi 12. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Müzzemmil 12Cüz 29 · Sayfa 574

Müzzemmil Sûresi 12. Âyet

المزمل

İnne ledeynâ enkâlen ve cahîmâ(n)

(12-13) Çünkü bizim yanımızda (kafirler için) bukağılar vardır, cehennem vardır, boğazdan zor geçen yiyecekler vardır ve elem dolu bir azap vardır.

Müzzemmil Suresi'nin 12. ayeti, ahiret azabının şiddetini ve çeşitliliğini vurgulayan güçlü bir tehdit içermektedir. Ayet, 'enkâl' (ağır boyunduruklar) ve 'cahîm' (cehennem) gibi kavramlarla, Allah'ın huzurunda inkarcıları bekleyen cezaları tasvir etmektedir. Dilbilimsel olarak bu kelimeler, azabın hem fiziksel hem de manevi boyutunu ifade eder.

1أَنكَالًاn-k-l

Kök:ن ك ل—Bu kelime, ayette, suçluların boyunlarına takılan, onları hareketten alıkoyan ağır prangalar, boyunduruklar anlamında kullanılmıştır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'nekl' kelimesinin 'bir şeyi engellemek, alıkoymak' anlamına geldiğini belirtir. 'Enkâl' ise, suçluların ayaklarına veya boyunlarına takılan, onları yürümekten veya hareket etmekten alıkoyan prangalardır. Ayetteki kullanımı, inkarcıların ahiretteki hareket özgürlüklerinin kısıtlanacağını ve ağır bir yük altında olacaklarını ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'enkâl' kelimesini 'kayıtlar, prangalar' olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, bu prangaların sadece fiziksel bir engel değil, aynı zamanda manevi bir kısıtlama ve azap aracı olduğunu ima eder. Bu, inkarcıların dünyadaki serbest davranışlarının ahiretteki karşılığıdır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'enkâl' kelimesinin 'nükûl' kökünden geldiğini ve 'geri durmak, vazgeçmek' anlamını taşıdığını belirtir. Bu bağlamda 'enkâl', kişiyi bir şeyden alıkoyan, geri durduran zincirler ve prangalardır. Ayetteki kullanımı, Allah'ın azabının inkarcıları her türlü hareketten ve kurtuluş imkanından mahrum bırakacağını gösterir.

2وَجَحِيمًاc-h-m

Kök:ج ح م—Bu kelime, ayette, şiddetli ateşi ve derin çukurlarıyla bilinen cehennemin bir adı olarak, inkarcıları bekleyen nihai azap mekanını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'cahîm' kelimesinin 'şiddetli ateş' anlamına geldiğini ve 'cehm' kökünden türediğini belirtir. 'Cahîm', alevleri yükselen, derin ve şiddetli ateştir. Ayetteki kullanımı, inkarcıların karşılaşacakları azabın yakıcılığını ve dehşetini vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'cahîm'i 'alevleri şiddetli bir şekilde yanan ateş' olarak tanımlar. Bu kelime, cehennemin en korkunç ve yakıcı hallerinden birini ifade eder. Ayetteki bağlamda, Allah'ın katında inkarcılar için hazırlanan azabın şiddetini ve yakıcılığını belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'cahîm' kavramının, sadece bir ateş olmaktan öte, aynı zamanda bir azap mekanı olarak da kullanıldığını belirtir. Bu, inkarcıların sadece yanmakla kalmayıp, aynı zamanda bu mekanın tüm dehşetini yaşayacakları anlamına gelir. Ayetteki 'cahîm', Allah'ın gazabının somut bir tezahürüdür.

Müzzemmil Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

Bukağı; kaçmasını önlemek amacıyla hayvanların (genellikle at) ayaklarına takılan zincirli köstek veya ağır cezalı mahkumların ayaklarına vurulan demir halkalı prangadır. Bukağı; kaçmasını önlemek amacıyla hayvanların (genellikle at) ayaklarına takılan zincirli köstek veya ağır cezalı mahkumların ayaklarına vurulan demir halkalı prangadır. Mecazi olarak ise bağlılığı, kısıtlanmayı veya bir şeye zincirlenmiş olma durumunu ifade eder.

"Cahîm" (Cehennem): Kişinin dünyada iken yanıp tutuştuğu nefsânî arzuların, ulaşamamanın verdiği hasret ve pişmanlık ateşinin somutlaşmış halidir.

Dünyada iken mâsivâya bağlanıp hakikati yalanlayanların (11. ayet), âhirette kendi amellerinin somutlaşmış halleriyle karşılaşacaklarını ifade eder. "Enkâl" (bukağılar), onların dünyada iken kendi iradeleriyle bağlandıkları mâsivâ zincirlerinin; "cahîm" (cehennem) ise, o zincirlerden kurtulamamanın ve hakikatten mahrum kalmanın verdiği nefsi yanışın tecessüd etmiş halidir. 10-12. ayetler birlikte, insan-ı kâmilin tebliğ yolundaki üç aşamayı özetler: Önce inkârcıların eziyetlerine sabredip güzelce ayrılmak (10), sonra işi tamamen Allah'a havale edip mühlet vermek (11) ve nihayet onların hak edecekleri cezanın mahiyetini (12) bilerek tebliğe devam etmek.

Eserin tamamını oku Okuyucuda aç