Ve mehhedtu lehu temhîdâ(n)
Kendisine alabildiğine imkanlar sağladım.
Müddessir Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
“Temhîd”, bir şeyi yaymak, döşemek, kolaylaştırmak ve sürekli kılmak anlamına gelir. Kişiye dünyada verilen nimetlerin (mal, evlat, makam, kolaylık) bir “imtihan (fitne) vesilesi” olduğunu gösterir. Kul, bu nimetler karşısında ya hamd edip Hakk’a yönelir ya da onlarla gururlanıp azgınlaşır ve inkâr eder (nefs-i emmâre). Velîd b. Muğîre örneğinde olduğu gibi, bu “yayma” (temhîd) onun için bir nimet değil, aksine bir azap sebebi olmuştur.