Müddessir Sûresi 25. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kavl' kelimesini 'bir düşünceyi veya anlamı ifade eden sesli veya sessiz ifade' olarak tanımlar. Ayetteki bağlamda ise, Kur'an'ın ilahi menşeini reddedenlerin, onu basit bir 'söz' olarak küçümsemelerini ifade eder, yani ilahi bir kudretin eseri olmadığını vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'kavl' kelimesinin Kur'an'da farklı bağlamlarda kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'kavl', müşriklerin Kur'an'ı 'sihir' ve 'beşer sözü' olarak nitelemesiyle, onun mucizevi yönünü ve ilahi kaynağını inkar etme çabalarını yansıtır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'kavl' kelimesinin Kur'an'daki kullanımının, sadece bir 'söz' olmaktan öte, bir 'mesaj' veya 'bildiri' anlamı taşıdığını belirtir. Ancak bu ayette, müşrikler bu mesajın ilahi boyutunu göz ardı ederek, onu sıradan bir 'insan sözü' seviyesine indirgemeye çalışmaktadırlar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'beşer' kelimesini 'insan' anlamında kullanır ve genellikle insanın dış görünüşü, bedensel özellikleri ve sınırlılıkları ile ilişkilendirir. Ayetteki 'kavlul beşer' ifadesi, Kur'an'ın ilahi değil, insan kaynaklı, dolayısıyla eksik ve kusurlu olduğunu ima etme amacı taşır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'beşer' kelimesinin 'insan' anlamına geldiğini ve genellikle 'insan türü'nü ifade ettiğini belirtir. Bu ayette, Kur'an'ın 'beşer sözü' olarak nitelendirilmesi, onun ilahi bir kaynaktan geldiği inancını reddetmek ve onu sıradan bir insanın ürünü olarak göstermek içindir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'beşer' kelimesinin Kur'an'da genellikle 'insan'ın fiziksel ve biyolojik yönünü vurguladığını belirtir. Müşrikler, peygamberin 'beşer' olmasını, yani bir insan olmasını, onun getirdiği vahyin de 'beşer' kaynaklı olduğu argümanına dayanak yapmaya çalışmışlardır, böylece ilahi mesajın üstünlüğünü reddetmişlerdir.