Müddessir Sûresi 27. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'dirâyet' kelimesini bir şeyi tam olarak idrak etmek, onun hakikatine vakıf olmak olarak açıklar. Ayetteki 'mâ edrâke' ifadesi, muhatabın Sakar'ın gerçek mahiyetini idrak edemeyeceğini, onun bilgisinin insan kavrayışının ötesinde olduğunu belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'mâ edrâke' ifadesinin Kur'an'da genellikle bir şeyin büyüklüğünü, dehşetini veya önemini vurgulamak için kullanıldığını belirtir. Bu ifade, muhatabın o şeyin gerçek boyutunu veya niteliğini tam olarak bilemeyeceğini ima eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'bilgi' ve 'idrak' kavramlarının Kur'an'daki önemini inceler. 'Mâ edrâke' gibi ifadelerin, ilahi bilginin sınırsızlığını ve insan bilgisinin sınırlılığını gösterdiğini, bu tür ifadelerin genellikle ahiret ve gayb konularında kullanıldığını belirtir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'Sakar' kelimesini cehennemin isimlerinden biri olarak zikreder ve onun şiddetli azabını ve yakıcılığını vurgular. Bu ismin, cehennemin dehşet verici niteliğini yansıttığını belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'Sakar' kelimesinin 'sakr' kökünden geldiğini ve 'güneşin şiddetli sıcaklığıyla yanmak' anlamına geldiğini belirtir. Bu bağlamda Sakar, cehennemin en şiddetli ve yakıcı tabakalarından biri olarak açıklanır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, Sakar'ı cehennemin yedi tabakasından biri olarak tanımlar ve onun 'her şeyi yakan, kavuran' anlamına geldiğini ifade eder. Ayetteki kullanımı, bu yakıcılığın insan idrakinin ötesinde olduğunu vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'Sakar' kelimesinin Kur'an'daki kullanımının, sadece bir yer adı olmaktan öte, azabın niteliğini ve şiddetini ifade eden bir kavram olduğunu belirtir. Kelimenin semantik alanı, 'yakma, kavurma, yok etme' gibi anlamları içerir.