Müddessir Sûresi 29. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'levh' kelimesinin asıl anlamının bir şeyi ortaya çıkarmak, göstermek olduğunu belirtir. 'Levvâha' ise, bir şeyi şiddetle yakıp rengini değiştiren, karartan ve böylece onu açığa çıkaran, görünür kılan demektir. Ayetteki kullanımı, cehennem ateşinin deriyi yakarak rengini değiştirmesi ve içindekini dışa vurması anlamındadır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'levvâha' kelimesini 'siyahlaştıran, yakan' olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, cehennem ateşinin insan derisini yakıp karartarak rengini değiştirmesi ve böylece azabın şiddetini göstermesi anlamında kullanılmıştır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'levvâha' kelimesinin mübalağa sîgası olduğunu ve 'çokça yakan, şiddetle kavuran' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'li' harf-i cerri ile 'beşer'e nispet edilmesi, bu yakma eyleminin doğrudan insan derisi üzerinde gerçekleştiğini ve onu tamamen değiştirdiğini vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'beşer' kelimesinin insanın dış görünüşü, derisi anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'levvâha li'l-beşer' ifadesi, cehennem ateşinin doğrudan insanın derisini hedef aldığını ve onu yakıp kavurduğunu ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'beşer' kelimesinin insanın dış derisi, teni anlamına geldiğini ve bu kelimenin genellikle insanın dış görünüşünü ve fiziksel yapısını ifade etmek için kullanıldığını belirtir. Ayetteki kullanımı, cehennem ateşinin insan bedeninin en dış katmanını, yani derisini yakıp kavurmasını vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'beşer' kelimesinin genellikle insanın biyolojik ve fiziksel yönünü, yani etten ve kemikten oluşan varlığını ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'li' harf-i cerri ile 'levvâha' fiiline bağlanması, cehennemin yakıcı etkisinin doğrudan insanın fiziksel varlığına, özellikle de derisine yönelik olduğunu gösterir.