Müddessir Sûresi 30. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'tis'a' kelimesini sayısal bir değer olarak ele alır ve Kur'an'daki kullanımlarının genellikle belirli bir miktarı veya adedi ifade ettiğini belirtir. Bu ayette ise 'aşara' ile birleşerek 'ondokuz' sayısının ilk bileşenini oluşturur ve cehennem bekçilerinin sayısını netleştirir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, sayıların dilbilimsel ve kavramsal önemine değinirken, 'tis'a' gibi sayıların belirli bir niceliği kesin olarak ifade ettiğini vurgular. Ayetteki 'tis'ate aşara' terkibinde, bu sayının cehennem bekçilerinin sayısını belirlemedeki rolünü, ilahi bir takdirin ve düzenin göstergesi olarak açıklar.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'aşara' kelimesinin sayısal değerini ve diğer sayılarla birleşerek bileşik sayılar oluşturma özelliğini açıklar. Bu ayette 'tis'ate' ile birleşerek 'ondokuz' sayısını meydana getirmesi, cehennem bekçilerinin sayısının kesinliğini ve bu sayının Kur'an'daki özel vurgusunu gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, sayıların Kur'an'daki kullanımının sadece nicelik belirtmekle kalmayıp, bazen sembolik veya vurgusal anlamlar da taşıyabileceğini belirtir. 'Aşara' kelimesinin 'tis'ate' ile birlikte kullanılması, cehennem bekçilerinin sayısının ilahi bir hikmetle belirlendiğini ve bu sayının önemini vurguladığını ifade eder.