Müddessir Sûresi 31. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ceale' fiilinin bir şeyi bir halden başka bir hale dönüştürmek, bir şeyi yaratmak veya bir şeyi bir vasıfla nitelemek anlamlarına geldiğini belirtir. Bu ayette ise Allah'ın cehennem bekçilerini meleklerden tayin etmesi, yani onların bu göreve özel olarak yaratılması ve atanması anlamındadır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ceale' fiilinin Kur'an'da 'halk' (yaratma) ve 'sayrûret' (bir şeyi bir şeye dönüştürme) anlamlarında kullanıldığını ifade eder. Ayetteki 'cemelna' ifadesi, cehennem bekçilerinin melekler olarak yaratılması ve bu göreve tahsis edilmesi anlamını taşır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'melek' kelimesinin 'el-elûk' (haberci) veya 'el-meleke' (güç, kudret) kökünden türediğini belirtir. Kur'an'da ise Allah'ın elçileri, emirlerini yerine getiren, akıl ve irade sahibi, nurani varlıklar olarak geçer. Bu ayette cehennem bekçileri olarak görevlendirilen varlıkları ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'melek' kavramının, Allah ile insanlar arasında aracı olan, ilahi iradeyi yerine getiren, görünmez ve güçlü varlıklar olduğunu vurgular. Bu ayetteki melekler, cehennemin düzenini sağlayan, ilahi cezayı infaz eden özel bir görev grubunu temsil eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'fitne' kelimesinin Kur'an'da farklı anlamlarda kullanıldığını, bu ayette ise 'imtihan' ve 'deneme' manasına geldiğini belirtir. Cehennem bekçilerinin sayısının bildirilmesi, inkar edenler için bir sınama ve şüpheye düşme vesilesi olmuştur.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'fitne' kelimesinin aslen altını ateşte eriterek saflığını anlamak anlamına geldiğini, mecazi olarak ise insanı sınamak, imtihan etmek, belaya düşürmek veya şaşırtmak anlamlarında kullanıldığını ifade eder. Ayetteki 'fitne', inkar edenlerin imanlarının zayıflığını ortaya çıkaran bir deneme aracıdır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'fitne' kelimesinin Kur'an'da genellikle bir deneme, sınama, musibet veya sapkınlık anlamlarında kullanıldığını belirtir. Bu ayette, cehennem bekçilerinin sayısının açıklanması, inkar edenlerin imanlarını sorgulamalarına yol açan bir imtihan olarak sunulmuştur.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'küfür' kelimesinin aslen bir şeyi örtmek anlamına geldiğini, şer'i anlamda ise Allah'ın nimetlerini örtmek, yani nankörlük etmek veya Allah'ın varlığını ve birliğini inkar etmek olduğunu açıklar. Ayette, cehennem bekçilerinin sayısıyla ilgili şüpheye düşen, hakikati reddeden kimseleri ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'küfür' kavramının Kur'an'da sadece inançsızlık değil, aynı zamanda Allah'ın lütuflarına karşı nankörlük ve hakikati bile bile reddetme anlamlarını da içerdiğini belirtir. Bu ayette, cehennem bekçilerinin sayısını bahane ederek imandan yüz çevirenleri tanımlar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'yakîn' kelimesinin şüpheden uzak, kesin ve sağlam bilgi anlamına geldiğini ifade eder. 'İsteykane' fiili ise bu kesin bilgiye ulaşma sürecini, yani şüpheleri gidererek tam bir kanaate varma halini anlatır. Ayette, Ehl-i Kitab'ın bu bilgi sayesinde imanlarının pekişmesini ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'yakîn'in ilmin en üst derecesi olduğunu, zandan ve şüpheden arınmış, kalbin tam bir huzur ve itminanla kabul ettiği bilgi olduğunu belirtir. Ayetteki 'liyesteykine' ifadesi, kendilerine kitap verilenlerin bu bilgi sayesinde hakikate tam olarak ikna olmalarını amaçlar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'iman' kelimesinin aslen 'emn' (güven, emniyet) kökünden geldiğini, şer'i anlamda ise kalple tasdik, dille ikrar ve azalarla amel etme olduğunu belirtir. Ayette, müminlerin cehennem bekçilerinin sayısı hakkındaki bilgiyle imanlarının artması, yani inançlarının daha da güçlenmesi kastedilir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'iman'ın sadece entelektüel bir kabul değil, aynı zamanda Allah'a tam bir teslimiyet ve güven duygusu olduğunu vurgular. Bu ayette, müminlerin imanlarının artması, onların ilahi kudrete ve hikmete olan bağlılıklarının derinleşmesi anlamına gelir.