Müddessir Sûresi 35. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'k-b-r' kökünün 'büyüklük, azamet' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'el-Kübrâ' ifadesi, 'büyük olan şey' veya 'en büyük musibet' anlamında kullanılarak cehennemin diğer tüm olaylardan daha büyük ve dehşet verici olduğunu ifade eder. Bu, cehennemin sadece fiziksel bir büyüklük değil, aynı zamanda manevi ve sonuçsal bir azamet taşıdığını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'el-Kübrâ' kelimesinin mecazi olarak 'büyük musibetler, felaketler' anlamında kullanıldığını ifade eder. Ayetteki 'innehâ le-ihdâ'l-küber' ifadesi, cehennemin bu büyük musibetlerden biri olduğunu, yani insanı derinden etkileyecek, dehşet verici ve kaçınılmaz bir akıbet olduğunu vurgular. Bu kullanım, kelimenin sadece niceliksel değil, niteliksel bir büyüklüğü de ifade ettiğini gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'k-b-r' kökünden türeyen kelimelerin Kur'an'da genellikle 'önem, azamet, yücelik' gibi anlamlar taşıdığını belirtir. 'el-Kübrâ' kelimesi, cehennemin insanlık için taşıdığı nihai ve en büyük uyarıcı niteliğini vurgular. Bu, cehennemin sadece bir ceza yeri olmaktan öte, insanın varoluşsal anlamda yüzleşeceği en büyük gerçekliklerden biri olduğunu semantik olarak pekiştirir.