Müddessir Sûresi 41. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'c-r-m' kökünün aslen 'meyve toplamak' anlamına geldiğini, ancak daha sonra 'suç işlemek, günah kazanmak' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'el-mücrimîn' ise, ahirette cezayı hak eden, dünyada günah ve isyan içinde yaşamış kimseleri ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'el-mücrimîn' kelimesini 'günahkarlar' ve 'Allah'ın sınırlarını aşanlar' olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, cennetliklerin sorguladığı, cehennem azabına müstahak olan kişilerdir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'c-r-m' kökünden türeyen 'mücrim' kavramının Kur'an'da genellikle Allah'a karşı işlenen büyük günahları, inkarcılığı ve peygamberlere karşı direnişi ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'mücrimîn', cennetliklerin gözünde ilahi adaletin tecellisi olarak cezalandırılanlardır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'mücrim' kelimesinin Kur'an'da genellikle 'suçlu, günahkar, inkarcı' anlamlarında kullanıldığını ve ahiret bağlamında cehennemlikleri nitelediğini vurgular. Ayetteki kullanımı, cennet ehlinin, cehennem ehlinin durumunu sorguladığı bir diyalogda yer alır.