Mâ selekekum fî sekar(a)
(40-42) Onlar cennetlerdedirler. Birbirlerine suçlular hakkında sorular sorarlar ve dönüp onlara şöyle derler: "Sizi Sekar'a (cehenneme) ne soktu?"
"Nedir sizi Sekar'a sokan?" diye.
Müddessir Suresi'nin 42. ayeti, cehennem ehlinin durumunu ve onlara yöneltilen bir soruyu ele almaktadır. Ayet, 'Sakkar' olarak adlandırılan yakıcı ateşe sürüklenmenin nedenini sorgulayarak, ahiret inancının temel unsurlarından birini dilbilimsel bir derinlikle sunar.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sülûk' kelimesinin bir yola girmek, bir şeyi takip etmek anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'sələkəkum' ifadesi, suçluların Sakar'a nasıl girdiklerini, oraya nasıl sürüklendiklerini ve bu durumun nedenini sorgulamaktadır. Bu, sadece fiziksel bir giriş değil, aynı zamanda bir akıbetin içine düşüşü ifade eder.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'sələkəkum' ifadesini 'edhalekum' (sizi soktu) olarak tefsir eder. Bu, ayetteki 'Sizi bu yakıcı ateşe sürükleyen nedir?' sorusunun, onların Sakar'a giriş nedenlerini, yani işledikleri günahları sorguladığını gösterir. Kelime, bir yere zorla veya kaçınılmaz bir şekilde dahil edilme anlamını taşır.
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 's-l-k' kökünün Kur'an'da genellikle bir yere girmek, yol almak, bir şeyi takip etmek anlamlarında kullanıldığını belirtir. Bu ayette ise, 'sələkəkum' ifadesi, suçluların kendi eylemleri sonucunda Sakar'a girmelerini, yani işledikleri günahların onları bu akıbete sürüklemesini ifade eder. Kelime, sebep-sonuç ilişkisini vurgular.
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'Sakar'ın cehennemin isimlerinden biri olduğunu ve şiddetli yakıcılığı ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'fî Sakar' ifadesi, suçluların içine atıldığı, azap göreceği yerin adını vererek, bu yerin dehşetini ve yakıcılığını vurgular. Bu, sadece bir yer adı değil, aynı zamanda bir azap halinin de adıdır.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'Sakar' kelimesinin 'sakara' fiilinden türediğini ve 'güneşin yakması, kavurması' anlamına geldiğini ifade eder. Bu bağlamda 'Sakar', cehennemin en şiddetli ve yakıcı tabakalarından birini temsil eder. Ayetteki kullanımı, bu ateşin yakıcı ve kavurucu özelliğini ön plana çıkarır ve suçluların karşılaşacağı azabın niteliğini belirtir.
Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'Sakar'ın cehennemin özel bir ismi olduğunu ve 'şiddetli sıcaklık' anlamına geldiğini açıklar. Ayetteki 'fî Sakar' ifadesi, suçluların içinde bulunacakları azap mekanının adını vererek, bu mekanın dehşetini ve yakıcılığını vurgular. Bu, sadece bir yer adı değil, aynı zamanda bir azap halinin de adıdır.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki cehennem tasvirlerinin, Arap toplumunun çöl iklimi deneyimleriyle ilişkili olduğunu ve 'Sakar' gibi kelimelerin bu deneyimlerden beslendiğini belirtir. 'Sakar', sadece bir isim değil, aynı zamanda şiddetli sıcaklık, kuruluk ve yakıcılık gibi kavramları çağrıştırarak, cehennem azabının somut bir resmini çizer. Ayetteki kullanımı, bu kavramsal derinliği yansıtır.
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.