Ve kunnâ neḣûdu me'a-lḣâ-idîn(e)
"Batıla dalanlarla birlikte biz de dalardık."
Müddessir Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
Nefs-i emmâre, kişiyi sürekli olarak geçici, aldatıcı ve Hak’tan uzaklaştıran uğraşlara sevk eder. Bu ayette geçen “dalanlar” (hâidûn), işte bu nefsânî arzularının esiri olmuş, kendi ezelî hakikatlerini (a‘yân-ı sâbite) unutmuş ve vakitlerini hiçbir uhrevî karşılığı olmayan işlerle geçirmiş kişilerdir.
Bir işin “boş” olması, onun kişiyi Allah’ı tanımaya (mârifetullah) götürmemesinden kaynaklanır. Dünyevî meşguliyetlerin ve nefsânî arzuların peşinde koşmak, kişinin kalbini manevî tecellilerden (fütûhât) uzaklaştıran birer perdedir. Ayette kendilerini eleştiren cehennemlikler, işte bu perdeleri aşamamış, dünya hayatının geçici süslerine aldanmış ve asıl yatırım yapmaları gereken ebedî hayat için hiçbir hazırlık yapmamışlardır.