‘Aynen yeşrabu bihâ ‘ibâdu(A)llâhi yufeccirûnehâ tefcîrâ(n)
Bir pınar ki Allah'ın kulları ondan içer, onu (istedikleri şekilde) fışkırtıp akıtırlar.
İnsan Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
Rahmân’ın kulları vb. ifâde kullanılmıyor dikkat edersek Allah’ın kulları deniliyor. Bütün insânlar nefsâni olsun, cismâni olsun, rahmâni olsun Cenâb-ı Hakk (c.c)’ın rahmeti ilâhîyyesinden istifâde ediyorlar, bu Âyet-i Kerîme’de “Allah’ın kulları” ifâdesinin kullanılmasından maksat, “bunları idrâk edebilen ve bünyesinde tutabilenlerdir”.
İşte bunların kazandıkları mahâllinden taşıyor. Önce zât âleminden sıfât âlemine oradan esmâ âlemine oradan ef’âl âlemine taşıyor.
Gerçi Âyet-i Kerîme’de cennet yaşantısından bahsediliyor ancak bu gelecek ifâde eden mânâlar şu an bulunduğumuz âlemdede yaşanmaktadır ve bizler bu mânâları şu anda idrâk edemez isek gelecekte hiç idrâk edemeyeceğiz.
يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا
(Yûfûne bin nezri ve yehâfûne yevmen kâne şerrûhu mustetîrâ. )