İnsân Sûresi 9. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'طعم' (ta'm) kelimesinin aslen yiyeceğin tadı anlamına geldiğini, ancak Kur'an'da genellikle 'yemek yedirmek', 'doyurmak' ve 'rızık vermek' manalarında kullanıldığını belirtir. Bu ayette ise, Allah rızası için başkalarına yemek ikram etme, infak etme eylemini ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'نُطْعِمُكُمْ' ifadesini 'size yemek veriyoruz' şeklinde açıklar ve bu fiilin mecazi olarak bir iyilik yapma, ihsanda bulunma anlamı taşıdığını ima eder. Ayetteki bağlamda, bu eylem karşılıksız bir iyilik yapma niyetini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'وجه' (vech) kelimesinin aslen bir şeyin ön tarafı, yönü anlamına geldiğini; Allah'a nispet edildiğinde ise O'nun zatını, rızasını ve yönelinen gayeyi ifade ettiğini belirtir. Bu ayette 'لِوَجْهِ اللَّهِ' ifadesi, yapılan infakın yalnızca Allah'ın hoşnutluğunu kazanma amacı taşıdığını vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): el-Kefevî, 'وجه' kelimesinin mecazen bir şeyin özünü, hakikatini veya bir amelin yöneldiği hedefi ifade ettiğini açıklar. Ayetteki kullanımıyla, müminlerin infak eylemlerinin temel motivasyonunun Allah'ın zatına ve rızasına yönelmek olduğunu belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'vech' kavramının Kur'an'da Allah'ın zatını ve O'nun rızasını ifade eden önemli bir terim olduğunu belirtir. 'Li-vechi'l-Lâh' ifadesinin, bir eylemin tamamen Allah'a adanmışlığını ve O'nun hoşnutluğunu hedeflediğini, dünyevi hiçbir karşılık beklentisi taşımadığını gösterdiğini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'جزاء' (cezâ') kelimesinin bir fiilin karşılığı olduğunu, hem hayır hem de şer için kullanılabileceğini belirtir. Bu ayette ise, infak edenlerin dünyevi bir karşılık, ödül veya menfaat beklemediklerini ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'جزاء' kelimesinin bir amelin neticesi olduğunu ve bu neticenin bazen iyi, bazen kötü olabileceğini açıklar. Ayetteki 'لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَآءً' ifadesi, müminlerin yaptıkları iyiliğin karşılığını sadece Allah'tan beklediklerini, insanlardan bir karşılık talep etmediklerini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'شكر' (şükr) kelimesinin, yapılan bir iyiliğin karşılığında dil, kalp veya azalarla minnettarlığı ifade etmek olduğunu belirtir. Ayetteki 'وَلَا شُكُورًا' ifadesi, infak edenlerin insanlardan bir teşekkür veya minnet beklentisi içinde olmadıklarını, zira amellerini sadece Allah için yaptıklarını vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'شُكُورًا' kelimesini 'teşekkür' veya 'minnet' olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, müminlerin yaptıkları iyilik karşılığında insanlardan herhangi bir övgü veya teşekkür beklemediklerini, çünkü asıl mükafatı Allah'tan umduklarını ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'şükür' kavramının Kur'an'da hem Allah'a karşı minnettarlığı hem de insanlara karşı teşekkür etmeyi ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki kullanımıyla, müminlerin infak eylemlerinde insanlardan gelecek herhangi bir şükran ifadesine ihtiyaç duymadıklarını, zira niyetlerinin tamamen Allah'a yönelik olduğunu vurgular.