Enfâl Sûresi 45. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman kelimesi, 'emn' (güven, emniyet) kökünden türemiştir ve kalbin tasdikiyle birlikte dil ile ikrarı ifade eder. Ayetteki 'âmenû' ifadesi, Allah'a ve O'nun emirlerine güven duyan, teslim olan ve bu güvenle hareket eden müminleri işaret eder ki, bu güven savaş anında sebat etmenin temelidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutu'ya göre 'iman', sadece bir inanç beyanı değil, aynı zamanda Allah ile kurulan bir güven ilişkisidir. Bu ayette 'iman edenler' hitabı, Allah'a olan bu güvenleri sayesinde zorlu durumlarda dahi direniş gösterebilecek olanlara yöneliktir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'likâ'' kelimesinin Kur'an'da genellikle bir şeyle yüzleşmek, karşılaşmak anlamında kullanıldığını belirtir. Bu ayette 'likâ' (karşılaşma), özellikle savaş meydanında düşmanla yüzleşmeyi, çatışmaya girmeyi ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'likâ'' fiilinin, bir araya gelme ve yüzleşme anlamının yanı sıra, özellikle düşmanla karşılaşma ve savaşma bağlamında kullanıldığını vurgular. Ayetteki 'lâkaytüm' ifadesi, müminlerin düşmanla fiili bir çatışma durumuna girmesini anlatır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'fîe' kelimesinin bir topluluk, bir grup insan anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'fîe', müminlerin karşılaştığı düşman topluluğunu ifade eder ve bu, sayıca az veya çok olabilen bir düşman grubunu kapsar.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'fîe' kelimesinin bir topluluğun bir kısmını veya bir grubunu ifade ettiğini açıklar. Bu ayetteki kullanımı, müminlerin savaşta karşılaştığı düşman birliğini, yani bir ordu veya birliğin belirli bir kısmını belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sübut' kelimesinin bir şeyin yerinde sağlam durması, hareket etmemesi anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'üsbutû' emri, savaş meydanında düşman karşısında sarsılmadan, geri çekilmeden sağlam durmayı, direnişi ve kararlılığı ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'sebat' kavramının Kur'an'da genellikle zorluklar karşısında direnç gösterme, kararlılıkla ayakta durma anlamında kullanıldığını ifade eder. Bu ayetteki 'üsbutû', müminlerin savaşın şiddeti karşısında fiziksel ve psikolojik olarak direnmelerini, mevzilerini korumalarını emreder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'zikir' kelimesinin hatırlama, anma ve dil ile tekrar etme anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'üzkurû' emri, savaşın en şiddetli anında dahi Allah'ı unutmamayı, O'nu dille ve kalple anarak manevi güç ve destek bulmayı ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutu, 'zikir'in Kur'an'da sadece bir hatırlama eylemi değil, aynı zamanda Allah'ın varlığını ve kudretini sürekli olarak bilincinde tutma hali olduğunu vurgular. Savaş ortamında Allah'ı zikretmek, müminlere moral ve manevi güç vererek sebat etmelerini sağlar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'felah' kelimesinin dünya ve ahiret saadetine ulaşmak, kurtuluşa ermek anlamına geldiğini açıklar. Ayetteki 'tüflihûn' ifadesi, müminlerin sebat etmeleri ve Allah'ı zikretmeleri sonucunda hem savaşta zafere ulaşacaklarını hem de ahirette kurtuluşa ereceklerini vaat eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'felah'ın, istenilen şeye ulaşmak ve korkulan şeyden kurtulmak olduğunu belirtir. Bu ayetteki 'tüflihûn', müminlerin savaşta düşmana karşı zafer kazanmaları ve Allah'ın rızasını elde etmeleriyle gerçekleşecek olan nihai başarıyı ve kurtuluşu ifade eder.