Min nutfetin ḣalekahu fekadderah(u)
Az bir sudan (meniden). Onu yarattı ve ona ölçülü bir şekil verdi.
Bir damla sudan, onu yarattı da biçime koydu.
Abese Suresi'nin 19. ayeti, insanın yaratılış sürecindeki başlangıç noktası olan 'nutfah'tan başlayarak, Allah'ın bu yaratılışı belirli bir ölçü ve düzen içinde 'takdir' etmesini vurgulamaktadır. Ayet, insanın varoluşundaki ilahi kudret ve planlamayı dilbilimsel bir derinlikle ortaya koyar.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Nutfah, az miktardaki su veya herhangi bir sıvıdır. Kur'an'da ise genellikle erkeğin menisi veya döllenmiş yumurta anlamında kullanılır. Bu ayette, insanın yaratılışının başlangıç maddesi olarak, ilahi kudretin en basit maddeden dahi mükemmel bir varlık yaratma gücünü ifade eder.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Nutfah, 'damlayan şey' anlamına gelir. Kur'an'da bu kelime, insanın yaratıldığı ilk maddeyi, yani meniyi ifade etmek için mecazi olarak kullanılmıştır. Ayetteki kullanımı, Allah'ın insanı bu basit ve önemsiz görünen maddeden var etmesini, O'nun kudretinin bir delili olarak sunar.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'nutfah' kavramının Kur'an'da insanın acizliğini ve Allah'ın yaratma gücünün büyüklüğünü vurgulayan temel bir kavram olduğunu belirtir. İnsanın başlangıcının bu kadar basit bir sıvı olması, onun kibirlenmemesi ve Allah'a karşı tevazu göstermesi gerektiğini hatırlatır.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Halk (yaratma), bir şeyi yoktan var etmek veya bir şeyi başka bir şeyden, belirli bir ölçü ve düzen içinde meydana getirmektir. Bu ayette 'halakahu' fiili, Allah'ın insanı nutfeden, yani meniden var etme eylemini, O'nun mutlak yaratıcı gücünü ve kudretini ifade eder.
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Halk, bir şeyi takdir etmek ve onu o takdire göre meydana getirmektir. Ayetteki 'halakahu' ifadesi, Allah'ın insanı meniden yaratırken, bu yaratılışı belirli bir plan ve ölçü dahilinde gerçekleştirdiğini gösterir.
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'halk' kelimesinin Kur'an'da genellikle 'yoktan var etme' veya 'bir şeyi belirli bir biçimde şekillendirme' anlamlarında kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki kullanımı, Allah'ın meniden insanı yaratma sürecindeki eşsiz ve benzersiz kudretini vurgular.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kadr (takdir), bir şeyi belirli bir ölçüye göre düzenlemek ve ona uygun bir biçim vermektir. Ayetteki 'fekadderahu' ifadesi, Allah'ın insanı meniden yarattıktan sonra, onun gelişimini belirli aşamalardan geçirerek, ona uygun bir şekil, organlar ve özellikler verdiğini, her şeyi bir ölçüye göre ayarladığını anlatır.
Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kadr, bir şeyin miktarını, niteliğini ve zamanını belirlemektir. Bu ayetteki 'fekadderahu', Allah'ın insanı yaratırken onun ömrünü, rızkını, şeklini ve tüm özelliklerini önceden belirlemesini, yani ilahi bir plan dahilinde her şeyi düzenlemesini ifade eder.
Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Takdir, bir şeyi belirli bir ölçüye göre düzenlemek ve ona uygun bir biçim vermektir. Ayetteki 'fekadderahu' fiili, Allah'ın insanı meniden yaratıp, onu aşama aşama geliştirerek, her bir uzvunu ve özelliğini en uygun şekilde yerli yerine koyduğunu, yani mükemmel bir düzen içinde şekillendirdiğini vurgular.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'kadr' kavramının Kur'an'da Allah'ın evrendeki her şeyi belirli bir düzen ve ölçü içinde yaratma ve yönetme gücünü ifade ettiğini belirtir. İnsanın yaratılışında 'takdir' edilmesi, onun tesadüfen değil, ilahi bir plan ve hikmetle var edildiğini gösterir.
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.