Żî kuvvetin ‘inde żî-l'arşi mekîn(in)
(19-21) O (Kur'an), şüphesiz değerli, güçlü ve Arş'ın sahibi katında itibarlı, orada (meleklerce) itaat edilen, güvenilir bir elçinin (Cebrail'in) getirdiği sözdür.
Tekvîr Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
Cebrâil a.s’ın bir ismi de Cibril-i Emin yani kendisine verileni dosdoğru getirendir.
Bu Cebrâil hükmü kimde var ise onun nefesi ile bu yeni hayat oluşmaktadır.
Her büyük meleğin tasavvufta bir karşılığı vardır, Âzrail a.s gelmeden kişi nefsinden ölemez, Mikâil a.s gelecek manevi rızıklar yani ilimler verecek, İsrâfil a.s sûru öttürecek ki aklımızı başımızdan alsın, dünyâmız değişsin.
Cebrâil a.s gelecek ve hakîkati ilâhîyyeyi iletecektir. Cebrâil a.s’ın Meryem anaya Îsâ’yı üflemesinin daha üstünde olarak Efendimiz (s.a.v)’in ümmetine, sahabeyi kirâma Kûr’ân-ı Kerîm’i ilkâ etmiştir yani nefhayı ilâhîyyeyi vermiştir.
Okunan Kûr’ân-ı Kerîm’leri duyuyor ve öylece bırakıp geçiyoruz oysa oradan bize nefhayı ilâhîyye gelmektedir, bu bağlantının kurulamamasının en büyük nedeni ise okuyanda bu nefesi ilâhînin olmamasından dolayıdır.
Bunlar kimdir, nedir, neredendir bunları iyice bir düşünmemiz lâzımdır.
“Muhabbetten Muhammed doğar” denilmiştir ancak bu muhabbet duygusal anlamda bir muhabbet değildir ilâhî
nefhanın içinde bulunan muhabbettir.
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ
(Mutâın semme emîn. )