Tekvîr Sûresi 21. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'طوع' kökünü 'isteyerek boyun eğmek, itaat etmek' olarak açıklar. Ayetteki 'mutâ'' kelimesi, Cebrail'in Allah'ın emrine tam bir itaatle bağlı olduğunu ve aynı zamanda diğer meleklerin de ona itaat ettiğini, dolayısıyla vahyi eksiksiz ve doğru bir şekilde ilettiğini gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'mutâ'' kelimesini 'kendisine itaat edilen' anlamında kullanır ve bu bağlamda Cebrail'in melekler arasında bir liderlik vasfına sahip olduğunu, emirlerinin dinlendiğini ve bu sayede vahyin kusursuz bir şekilde yerine ulaştırıldığını belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'itaat' kavramının Kur'an'daki merkeziyetine dikkat çeker. 'Mutâ'' kelimesi, Cebrail'in sadece Allah'a itaat eden değil, aynı zamanda kendisi de itaat edilen bir varlık olduğunu, bu durumun onun vahyi taşıma görevindeki otoritesini ve güvenilirliğini pekiştirdiğini ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'emîn' kelimesini 'güvenilir, emanete riayet eden' olarak açıklar. Ayetteki kullanımıyla Cebrail'in, Allah'tan aldığı vahyi hiçbir tahrifat yapmadan, eksiltmeden veya artırmadan Peygamber'e ulaştırdığını, dolayısıyla vahyin kaynağının ve aktarımının mutlak güvenilirliğini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'أمن' kökünü 'korkudan emin olmak, güvenmek' anlamında kullanır. 'Emîn' sıfatı, Cebrail'in vahyi taşıma görevinde tam bir güvene sahip olduğunu, ona herhangi bir şüphe veya endişe duymadan itimat edilebileceğini, bu durumun da Kur'an'ın ilahi kaynağının sağlamlığını gösterdiğini belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'emîn' kelimesinin Kur'an'daki kullanımının, sadece dürüstlük ve güvenilirlik değil, aynı zamanda emaneti hakkıyla yerine getirme sorumluluğunu da içerdiğini belirtir. Ayetteki 'emîn' sıfatı, Cebrail'in vahyi taşıma görevindeki bu üstün sorumluluk bilincini ve mutlak güvenilirliğini vurgular.