Fecr Sûresi 7. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Fecr 7Cüz 30 · Sayfa 593

Fecr Sûresi 7. Âyet

الفجر

İrame żâti-l'imâd(i)

(6-10) (Ey Muhammed!) Rabbinin, (Hud'un kavmi) Ad'e, şehirler içinde benzeri kurulmamış olan, sütunlarla dolu İrem'e, vadide kayaları oyan (Salih'in kavmi) Semud'a, kazıklar sahibi Firavun'a ne yaptığını görmedin mi?

Fecr Suresi'nin 7. ayeti, Ad kavminin yaşadığı İrem şehrini ve bu şehrin mimari özelliklerini vurgulayarak, Allah'ın kudretini ve geçmiş kavimlere uyguladığı azabı hatırlatmaktadır. Ayet, 'İrem' ve 'el-İmâd' kavramları üzerinden bu kavmin ihtişamını ve sonunu işaret eder.

1إِرَمَe-r-m

Kök:أ ر م—Ad kavminin yaşadığı, sütunlu binalarıyla meşhur antik bir şehir veya kabile adıdır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, İrem'i Ad kavminin yaşadığı bir şehir olarak tanımlar ve bu ismin, Ad'ın atalarından birine ait olabileceği ihtimaline değinir. Ayetteki kullanımı, bu şehrin veya kabilenin helak edilişine dikkat çekmek içindir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, İrem'in Ad kavminin yaşadığı bir belde veya kabile adı olduğunu belirtir. Ayetteki 'İrem' kelimesi, Ad kavminin gücünü ve ihtişamını temsil eden, ancak sonunda helak olan bir varlığı ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da geçen özel isimlerin, genellikle belirli bir ahlaki veya dini dersi pekiştirmek amacıyla kullanıldığını belirtir. İrem, Ad kavminin kibir ve isyanının sembolü olarak, Allah'ın azabının bir örneği olarak sunulur.

2ذَاتِz-v-t

Kök:ذ و ت—Sahip olan, niteliği olan anlamında olup, 'el-İmâd' ile birlikte 'sütunlara sahip' anlamını pekiştirir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'zât' kelimesinin 'sahip olan' veya 'vasfı olan' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'zâti'l-imâd' ifadesi, İrem şehrinin belirgin özelliği olan yüksek sütunlu binalarına işaret ederek, bu şehrin mimari ihtişamını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'zât' kelimesinin bir şeyin özünü, mahiyetini veya bir şeye sahip olma durumunu ifade ettiğini açıklar. Ayetteki kullanımı, İrem'in 'sütunlara sahip olma' niteliğini kesin bir şekilde belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'zât' kelimesinin bir şeyin ayrılmaz bir vasfını veya ona ait olan bir özelliği ifade ettiğini belirtir. 'Zâti'l-imâd' ifadesi, İrem'in sütunlu yapısının, şehrin kimliğinin ayrılmaz bir parçası olduğunu gösterir.

3ٱلْعِمَادِa-m-d

Kök:ع م د—Sütunlar, direkler anlamına gelir ve İrem şehrinin yüksek ve görkemli yapılarını ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'el-imâd' kelimesinin 'sütunlar' veya 'direkler' anlamına geldiğini ve bu kelimenin mecazi olarak bir şeyin dayanağı veya desteği için de kullanılabileceğini belirtir. Ayetteki kullanımı, İrem şehrinin fiziksel olarak yüksek ve sağlam sütunlu binalarına işaret eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'amûd' kelimesinin 'üzerine bina kurulan direk' olduğunu ve 'imâd'ın bunun çoğulu olduğunu açıklar. Ayetteki 'zâti'l-imâd' ifadesi, İrem'in mimari ihtişamını, yani yüksek ve sağlam sütunlu binalara sahip olduğunu vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'el-imâd' kelimesinin, bir yapıyı ayakta tutan direkler olduğunu ve bu kelimenin Ad kavminin gücünü ve medeniyetini simgelediğini belirtir. Ayetteki bağlamda, bu sütunlar, kavmin gurur ve kibirinin bir göstergesi olarak sunulur.

Fecr Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

İrem bağları o kadar güzel ve büyük binalar içerisinde, zenginlikler ile dolu olarak yapılmış ancak kavim içlerine giremeden helâk olmuşlar.

التي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلادِ

(Elletî lem yuhlak misluhâ fîl bilâd. )

Eserin tamamını oku Okuyucuda aç