Ḣâlidîne fîhâ ebedâ(en)(c) inna(A)llâhe ‘indehu ecrun ‘azîm(un)
Onlar orada ebedi kalacaklardır. Şüphesiz, Allah katında büyük bir mükafat vardır.
Tevbe Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
Hâlidîne fîhâ ebedâ(en) inna(A)llâhe indehu ecrun azîm(un) Onlar orada ebedî kalacaklardır. Şüphesiz, Allah katında büyük bir mükâfat vardır. (9/22)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ آبَاءكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ أَوْلِيَاء إَنِ اسْتَحَبُّواْ الْكُفْرَ عَلَى الإِيمَانِ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ {التوبة/23}
Yâ eyyuhâ-llezîne âmenû lâ tettehiżû âbâekum ve-ihvânekum evliyâe ini-stehabbû-lkufra alâ-l-îmân(i) vemen yetevellehum minkum feulâ-ike humu-zzâlimûn(e) Ey iman edenler! Eğer küfrü imana tercih ederlerse, babalarınızı ve kardeşlerinizi bile dost edinmeyin. İçinizden kim onları dost edinirse, işte onlar, zalimlerin ta kendileridir.
Zahirde bakıldığı zaman Baba ve Kardeş kişinin en yakınlarındandır. Ama küfr yani Hakk’ı kendi barlıklarını örtüp gizlemeyi tercih etmişler ise onlarla dost olmaları istenmemektedir.
Kişinin anne, babası ve kardeşi bu zahiri toprak beden ile ilintilir. Her birerlerimize üflenen “venefahtu” cenâb-ı hakk’ın ruhu dur… Gerçek dostumuz Cenâb-ı Hakk tan başkası değildir.
Bir bayram ziyaretinde Efendi Baban bizlerin dostumuz, arkadaşımız, akrabamız olmaz diye bu hakikati dile etirmişti.
Hakka ve akl-ı külle ulaşmak için bu bağlardan kurtulmak gereklidir. Tabii zahirde onlar yerinde duracaktır. Bu hadise idraken yaşanması gerken bir hadisedir.