Alak Sûresi 7. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ru'yet' kelimesinin hem gözle görmeyi hem de kalple idrak etmeyi ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'reâhu' ifadesi, insanın kendi durumunu, yani 'istiğna' halini kalben idrak etmesi ve buna inanması anlamındadır. Bu idrak, bir nevi zan ve kanaat oluşturur (el-Müfredât, s. 347).

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'reâ' fiilinin bazen 'zannetti' veya 'sandı' anlamında kullanılabileceğine işaret eder. Ayetteki 'en reâhu' ifadesi, insanın kendini müstağni zannetmesi, bu konuda bir kanaate varması anlamını taşır (Mecâzü'l-Kur'ân, c. 2, s. 303).

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'istiğnâ' kelimesini, kişinin kendisini başkasına muhtaç görmemesi, zenginlik ve yeterlilik hissi olarak açıklar. Bu ayetteki kullanımı, insanın Allah'a olan ihtiyacını göz ardı ederek, kendi gücüne ve imkanlarına güvenmesini ifade eder ki bu da azgınlığa yol açar (el-Müfredât, s. 614).

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'istiğnâ' kavramının Kur'an'da genellikle olumsuz bir çağrışım taşıdığını belirtir. İnsanın kendini Allah'tan bağımsız ve yeterli görmesi, onun 'tuğyan' (azgınlık) etmesine neden olan temel bir psikolojik durumdur. Bu, insanın kendi varoluşsal sınırlarını aşma girişimidir (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar, s. 200-201).

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'istiğnâ'nın, kişinin kendisini başkasına muhtaç hissetmemesi ve bu durumdan dolayı şımarıklık göstermesi anlamına geldiğini ifade eder. Ayetteki bağlamda, insanın Allah'a karşı duyduğu ihtiyacı unutarak, kendi gücüne dayanması ve bu durumun onu haddi aşmaya sevk etmesi kastedilir (Nüzhetü'l-Kulûb, s. 345).