Beyyine Sûresi 1. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Beyyine 1Cüz 30 · Sayfa 598

Beyyine Sûresi 1. Âyet

البينة

Lem yekuni-lleżîne keferû min ehli-lkitâbi vel-muşrikîne munfekkîne hattâ te/tiyehumu-lbeyyine(tu)

Kitap ehlinden inkar edenler ile Allah'a ortak koşanlar, kendilerine apaçık delil gelinceye kadar (küfürden) ayrılacak değillerdi.

Beyyine Suresi'nin ilk ayeti, inkarcıların ve müşriklerin, kendilerine açık bir delil (beyyine) gelene kadar inançlarından ayrılmayacaklarını ifade eder. Ayet, 'küfür', 'şirk' ve 'beyyine' gibi temel kavramlar üzerinden, ilahi mesajın açıklayıcı gücünü vurgulamaktadır.

1كَفَرُوا۟k-f-r

Kök:ك ف ر—İnkar edenler, gerçeği örtbas edenler anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): K-f-r kökü, bir şeyi örtmek, gizlemek anlamına gelir. Ayetteki 'keferû' kelimesi, Allah'ın birliğini ve peygamberin risaletini örtbas eden, yani inkar eden kimseleri ifade eder. Bu, sadece inanmamak değil, aynı zamanda gerçeği bile bile reddetmek ve gizlemek anlamını taşır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu'ya göre 'küfr', İslam öncesi Arap toplumunda 'nankörlük' ve 'iyiliği örtbas etme' anlamlarına gelirken, Kur'an'da daha çok 'Allah'ın birliğini ve peygamberin mesajını reddetme' anlamını kazanmıştır. Ayetteki 'keferû', bu dini reddedişi ve ilahi hakikati görmezden gelmeyi ifade eder.

2ٱلْمُشْرِكِينَş-r-k

Kök:ش ر ك—Allah'a ortak koşanlar, O'nunla birlikte başka ilahlar edinenler demektir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ş-r-k kökü, bir şeyi bir başkasıyla paylaşmak, ortak etmek anlamına gelir. Ayetteki 'el-müşrikîn', Allah'ın ulûhiyetinde ve rubûbiyetinde başkalarını O'na ortak koşanları, yani tevhid ilkesini ihlal edenleri ifade eder. Bu, özellikle putperestlik ve benzeri inanç sistemlerini kapsar.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'şirk' kavramını Allah'ın zatında, sıfatlarında veya fiillerinde O'na ortak koşmak olarak açıklar. Ayetteki 'el-müşrikîn', bu ortak koşma eylemini gerçekleştiren, yani Allah'tan başka varlıklara ibadet eden veya onları Allah'a denk tutan kimseleri belirtir.

3مُنفَكِّينَf-k-k

Kök:ف ك ك—Ayrılanlar, vazgeçenler, çözülenler anlamındadır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): F-k-k kökü, bir şeyi birbirinden ayırmak, çözmek, serbest bırakmak anlamına gelir. Ayetteki 'munfekkîn' kelimesi, inkarcıların ve müşriklerin, içinde bulundukları inanç ve durumdan ayrılmayacaklarını, vazgeçmeyeceklerini ifade eder. Bu, onların inatçı ve kararlı tutumlarını gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'infikâk'ı bir şeyin diğerinden ayrılması, çözülmesi olarak tanımlar. Ayetteki 'munfekkîn', kendilerine açık bir delil gelmeden önce, sapkın inançlarından ve alışkanlıklarından kopmayacaklarını, ayrılmayacaklarını vurgular. Bu, delilin gelmesinin bir dönüm noktası olacağını ima eder.

4ٱلْبَيِّنَةُb-y-n

Kök:ب ي ن—Apaçık delil, kanıt, açıklayıcı belge anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): B-y-n kökü, bir şeyi açıklamak, ortaya çıkarmak, belirgin kılmak anlamına gelir. 'Beyyine', kendisiyle hakkın batıldan ayrıldığı, açık ve kesin delil demektir. Ayetteki 'el-beyyine', Allah'tan gelen, içinde doğru hükümlerin bulunduğu, şüpheye yer bırakmayan ilahi mesajı ve peygamberi ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'beyyine' kavramının Kur'an'da genellikle peygamberlerin getirdiği mucizeler, ilahi kitaplar ve akli deliller için kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'el-beyyine', hem Hz. Muhammed'in peygamberliğini hem de getirdiği Kur'an'ın apaçık hakikatlerini kapsayan bir delil niteliğindedir.

Namaz Sûreleri (Cilt 1)

Terzibaba - Necdet Ardıç

مُنْفَكّٖينَ حَتّٰى تَاْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ
~(98/1) - Lem yekunillezîne keferû min ehlil kitâbi vel muşrikîne munfekkîne hattâ te'tiyehumul beyyineh.

(98/1) - Kitap ehlinden inkâr edenler ile Allah'a ortak koşanlar, kendilerine apaçık delil gelinceye kadar (küfürden) ayrılacak değillerdi.

Bilindiği gibi “ehli kitap” Mûsevî ve Hrıstiyanlara denmektedir. Bunların içinden inkâr edenler ile Allah’a ortak koşanlar, kendilerine apaçık delil gelinceye kadar (küfürden) ayrılacak değillerdi.

Görüldüğü gibi üç guruptan bahsedilmektedir. Bunlar, Mûsevîlerin içinde, Allah’ı tenzih ederek yukarılara atanlar, Hrıstiyanların içinde onun kulu olan Îsâ (a.s.) yı ilâh edinenler, Allah'a ortak koşanlar/putperestlerdir.

Ancak bunlar Muhammed (s.a.v.) Efendimizin gelme-sinden evveldi. Hep bir kurtarıcı bekleniyordu. Oyüzden bozuk düşünce sahipleri o düşüncelerinde ısrarla devam ediyorlardı.

Diğer taraftanda ehli gaflet hep böyle bir kurtarıcı beklemektedir. Halbuki kurtarıcı içindedir de kendi farkında olmadığından, hep dışarıdan gelecek bir kurtarıcı beklemektedir. Bunu da bulamayınca hep gaflet içinde kalmaktadırlar.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(1)

Mesnevî-i Şerîf Şerhi - Cilt 8