Beyyine Sûresi 6. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): K-f-r kökü, bir şeyi örtmek anlamına gelir. Şeriat dilinde ise, Allah'ın birliğini, peygamberlerini veya şeriatını inkâr etmek, hakikati örtbas etmek demektir. Ayetteki 'keferû' ifadesi, Kitap ehli ve müşriklerin, kendilerine gelen apaçık delillere rağmen hakikati inkâr etmelerini ve üzerini örtmelerini ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutsu'ya göre 'küfr', Kur'an'da Allah'ın lütfunu ve nimetlerini inkâr etmek, nankörlük etmek ve nihayetinde Allah'a karşı gelmek anlamında kullanılır. Bu ayetteki 'keferû', sadece bir inançsızlık değil, aynı zamanda Allah'ın gönderdiği mesajı bilerek reddetme ve ona karşı nankörlük etme eylemini vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ş-r-k kökü, bir şeyi başkasıyla ortak kılmak, paylaştırmak anlamına gelir. Kur'an'da 'müşrik', Allah'ın uluhiyetinde ve rububiyetinde O'na ortak koşan, O'nunla birlikte başka varlıklara tapınan kişidir. Ayetteki 'el-müşrikîn', tevhid inancına aykırı olarak Allah'a eş koşanları ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Şirk, Allah'a ortak koşmak, O'nunla birlikte başka ilahlar edinmektir. Bu, Allah'ın tekliğini ve eşsizliğini inkâr etmektir. Ayetteki 'el-müşrikîn' ifadesi, Kitap ehlinin yanı sıra, putlara tapan veya Allah'tan başka varlıklara ilahlık atfeden tüm kesimleri kapsar ve onların inkârının temelini oluşturur.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Cehennem, Arapça'da derin ve karanlık kuyu anlamına gelen 'cehennem' kelimesinden türemiştir. Kur'an'da ise, ahirette inkarcıların ve günahkarların cezalandırılacağı azap yurdunun özel ismidir. Ayetteki 'nâru cehennem', bu azabın şiddetini ve yakıcılığını vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Cehennem, Allah'ın gazabının tecelli ettiği, inkarcılar ve günahkarlar için hazırlanmış bir azap yurdudur. İsminin kökeni hakkında farklı görüşler olsa da, Kur'an'da açıkça zikredilen ve korkunç azaplarla dolu olduğu belirtilen bir yerdir. Ayetteki 'nâru cehennem', bu yerin ateşle dolu olduğunu ve orada kalacakların şiddetli bir azapla karşılaşacaklarını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): H-l-d kökü, bir şeyin uzun süre kalması, devam etmesi anlamına gelir. Kur'an'da 'hâlidîn', ahiret hayatında cennet veya cehennemde ebediyen kalmayı ifade eder. Ayetteki 'hâlidîne fîhâ', inkarcıların cehennemdeki azabının kesintisiz ve sonsuz olacağını kesin bir dille belirtir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Huld, bir şeyin kalıcılığı ve devamlılığıdır. 'Hâlidîn' kelimesi, bir yerde veya bir durumda sonsuza dek kalmayı ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, cehennem ehlinin azabının geçici olmadığını, aksine ebedi bir ikametgah olduğunu vurgular.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): B-r-'- kökü, yaratmak, yoktan var etmek anlamına gelir. 'Beriyye', Allah tarafından yaratılmış olan tüm varlıkları, özellikle de insanları ifade eder. Ayetteki 'şerru'l-beriyye' ifadesi, inkarcıların ve müşriklerin, yaratılmışlar içinde ahlaki ve manevi açıdan en düşük seviyede olduklarını, en şerli varlıklar olduklarını belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Beriyye kelimesi, 'berâ' fiilinden türemiş olup, Allah'ın yaratma fiilini ve bu fiilin neticesi olan yaratılmışları ifade eder. Ayetteki 'şerru'l-beriyye' terkibi, inkarcıların ve müşriklerin, Allah'ın kendilerine bahşettiği yaratılış gayesinden sapmaları ve hakikati reddetmeleri sebebiyle, yaratılmışlar arasında en kötü konuma düştüklerini semantik olarak ortaya koyar.