Esmâü'l-Hüsnâ (Cilt 2) ile Terzi Baba (Cilt 1) eserleri Gavs kavramına nasıl farklı yaklaşır?

Verilen kaynaklarda, Esmâü'l-Hüsnâ (Cilt 2) eseri, Nusret Tura'nın "O'nun güzel isimleri" adlı eserinin düzenlenmesi ve bu çalışmaya Efendi Baba ile yapılan istişareler sonucunda bazı ilavelerin eklenmesi sürecini ele almaktadır¹. Bu eserde, Esmâ-i İlâhiyye ve İsimler Tecellisi adlı başka bir esere de değinilmekle birlikte, Gavs kavramına dair spesifik bir açıklama veya yaklaşım bulunmamaktadır. Eserin genel içeriği, ilahî isimler ve onların tecellileri üzerine yoğunlaşmaktadır.

Terzi Baba (Cilt 1) ise, Necdet Ardıç'ın tasavvufî irfanını ve eserlerini konu alan biyografik ve irfanî bir eserdir (Terzi Baba (Kitap)). Necdet Ardıç, günümüz Uşşâkî tarikatının önemli mürşidlerinden biri olarak tasavvufu geniş kitlelere ulaştırmış bir şahsiyettir (Necdet Ardıç (Terzibaba)). Bu eserde, Necdet Ardıç'ın "es-Selâm" isminin kendi rabb-ı hâssı olduğunu belirttiği ve bu konuyu çok vecheli bir şekilde incelediği ifade edilmektedir²·³. Ayrıca, Terzi Baba'nın Risâle-i Gavsiyye'ye atıfta bulunarak, bu eserin "çok müthiş bir eser" olduğunu ve "ufuklar çok geniş" olduğunu belirttiği görülmektedir⁴. Ancak, Terzi Baba (Cilt 1) özelinde Gavs kavramının tanımı veya bu kavrama yönelik farklı bir yaklaşım sunulmamaktadır. Risâle-i Gavsiyye, Gavs-ı A'zam Abdulkâdir Geylânî'ye atfedilen, Hak ile kendisi arasında geçen mükâleme hâlinde yazılmış derin bir risaledir ve fenâ fillâh ehlinin nasıl konuştuğunu gösterir. Bu bağlamda, her iki eser de Gavs kavramına doğrudan bir tanım veya farklı bir yaklaşım sunmaktan ziyade, genel tasavvufî konulara ve Esmâ-i İlâhiyye'ye odaklanmaktadır.