Şuaybiyye Fassı hangi anahtar ayetlere dayanır?

Verilen kaynaklarda Şuaybiyye Fassı'na özel bir anahtar ayet atfı bulunmamaktadır. Ancak, tasavvufî eserlerde fassların yapısı incelendiğinde, her fassın belirli bir peygamberin hikmetini ve bu hikmetin Kur'an'daki yansımalarını ele aldığı anlaşılmaktadır. Örneğin, İsmail Fassı'nın "Hikmet-i Aliyye" ile ilişkilendirilmesi ve "saîd olmanın sırrı, Rabb-ı hâs, mârifet-i Rabbâniyye, teslim-rıza ekseni" gibi konuları içermesi (İsmail Fassı), bu fassın Hz. İsmail'in hayatındaki ve Kur'an'daki kıssalarından ilham aldığını gösterir. Benzer şekilde, Hûd (a.s.)'ın hikmetinin "Ehadiyye" kavramıyla bağlantılı olması ve Hud Sûresi'ndeki "Cenâb-ı Hakk'ın zati hüviyetiyle mevcutların perçeminden tutması" ayetine dayanması¹, her fassın kendine özgü bir Kur'anî dayanağı olduğunu ortaya koymaktadır. Bu durum, Şuaybiyye Fassı'nın da Hz. Şuayb'ın hikmetini ve bu hikmeti açıklayan ayetleri içerdiğini düşündürmekle birlikte, bu ayetlerin hangileri olduğu verilen kaynaklarda açıkça belirtilmemiştir. Genel olarak, Kur'an'daki her surenin ve ayetin birer "anahtar" olduğu ve "irfaniyyet" ile kullanılması gerektiği ifade edilmiştir²·³. Bu bağlamda, Şuaybiyye Fassı'nın da Hz. Şuayb'ın kıssalarını içeren Kur'an ayetlerine dayandığı varsayılabilir.