Yûnus Sûresi 107. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Yûnus 107Cüz 11 · Sayfa 221

Yûnus Sûresi 107. Âyet

يونس

Ve-in yemseska(A)llâhu bidurrin felâ kâşife lehu illâ hu(ve)(s) ve-in yuridke biḣayrin felâ râdde lifadlih(i)(c) yusîbu bihi men yeşâu min ‘ibâdih(i)(c) vehuve-lġafûru-rrahîm(u)

Eğer Allah sana herhangi bir zarar verecek olursa, bil ki onu, O'ndan başka giderebilecek yoktur. Eğer sana bir hayır dilerse, O'nun lütfunu engelleyebilecek de yoktur. O, bunu kullarından dilediğine eriştirir. O, çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir.

Yûnus Suresi 107. ayet, Allah'ın mutlak kudretini ve iradesini, kullarına dokunan sıkıntıları giderme ve onlara iyilik ulaştırma noktasında vurgulamaktadır. Ayet, 'meses', 'durr', 'keşf', 'hayr', 'redd', 'fadl', 'ğafûr' ve 'rahîm' gibi temel kavramlar üzerinden ilahi takdirin ve rahmetin derinliğini işlemektedir.

1يَمْسَسْكَm-s-s

Kök:م س س—Allah'ın bir sıkıntıyı kuluna dokundurması, isabet ettirmesi anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Meses (مسّ), bir şeye dokunmak, temas etmek anlamına gelir. Kur'an'da bazen musibet ve sıkıntıların isabet etmesi anlamında kullanılır. Bu ayette 'Allah sana bir sıkıntı dokundurursa' ifadesiyle, sıkıntının Allah'ın izni ve takdiriyle gerçekleştiği vurgulanır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Meses (مسّ) kelimesi, bu ayette mecazi olarak 'isabet etmek, başına gelmek' anlamında kullanılmıştır. Allah'ın bir kuluna sıkıntı dokundurması, o sıkıntının o kula ulaşmasını takdir etmesi demektir.

2بِضُرٍّd-r-r

Kök:ض ر ر—İnsana isabet eden her türlü sıkıntı, zarar ve musibet anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Durr (ضرّ), bedene veya nefse isabet eden her türlü zarar ve sıkıntıdır. Bu ayette 'Allah sana bir durr dokundurursa' ifadesi, Allah'ın takdiriyle insana ulaşan maddi veya manevi her türlü olumsuz durumu ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Durr (ضرّ), hem bedensel zayıflık ve hastalık gibi fiziksel sıkıntıları, hem de fakirlik ve musibet gibi dışsal zorlukları kapsar. Ayetteki kullanımı, Allah'ın izniyle kullarına ulaşan her türlü meşakkati anlatır.

3كَاشِفَk-ş-f

Kök:ك ش ف—Sıkıntıyı gideren, açığa çıkaran ve ortadan kaldıran anlamındadır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Keşf (كشف), bir şeyi açmak, örtüsünü kaldırmak demektir. Bu ayette 'onu O'ndan başkası gideremez (fela keşife lehu)' ifadesi, Allah'ın dokundurduğu sıkıntıyı ortadan kaldıracak, açığa çıkaracak ve giderecek yegane gücün O olduğunu belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Keşf (كشف) kelimesi, burada mecazi olarak 'sıkıntıyı gidermek, ortadan kaldırmak' anlamında kullanılmıştır. Allah'ın sıkıntıyı gidermesi, o sıkıntının ağırlığını ve etkisini ortadan kaldırması demektir.

4بِخَيْرٍh-y-r

Kök:خ ي ر—İnsana ulaşan her türlü iyilik, nimet ve fayda anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hayr (خير), arzu edilen, beğenilen ve faydalı olan her şeydir. Bu ayette 'sana bir iyilik dilerse (in yüridke bihayr)' ifadesi, Allah'ın kuluna lütfettiği her türlü nimet, sağlık, zenginlik ve huzuru kapsar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Hayr (خير) kavramı Kur'an'da genellikle 'iyi, hayırlı, faydalı' anlamında kullanılır ve Allah'ın kullarına bahşettiği her türlü olumlu durumu ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, Allah'ın mutlak iradesiyle kullarına ulaştırdığı lütufları vurgular.

5رَآدَّr-d-d

Kök:ر د د—Geri çeviren, engelleyen veya reddeden anlamındadır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Redd (ردّ), bir şeyi geri çevirmek, engellemek demektir. Ayette 'O'nun nimetini engelleyecek yoktur (fela râdde lifadlihi)' ifadesi, Allah'ın bir kuluna bahşettiği nimeti kimsenin geri çeviremeyeceğini, engelleyemeyeceğini ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Râdd (رادّ), ism-i fail olup 'geri çeviren, engelleyen' anlamına gelir. Bu bağlamda, Allah'ın lütfunu ve ihsanını kimsenin durduramayacağı, geri çeviremeyeceği vurgulanır, bu da Allah'ın kudretinin sınırsızlığını gösterir.

6لِفَضْلِهِۦf-d-l

Kök:ف ض ل—Allah'ın lütfu, ihsanı, fazileti ve cömertliği anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Fadl (فضل), bir şeyin aslından fazla olması, üstünlük ve lütuf anlamına gelir. Allah'ın fadlı, O'nun kullarına karşılıksız olarak bahşettiği nimetler, ihsanlar ve cömertliklerdir. Ayette 'O'nun nimetini (fadlını) engelleyecek yoktur' ifadesi, Allah'ın lütfunun engellenemez olduğunu vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Fadl (فضل), Allah'ın kullarına hak etmedikleri halde verdiği nimet ve ihsanlardır. Bu ayetteki kullanımı, Allah'ın sınırsız cömertliğini ve dilediği kuluna dilediği nimeti bahşetme kudretini ifade eder.

Yûnus Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

“Ve-in yemseska(A)llâhu bidurrin felâ kâşife lehu illâ hu(ve) ve-in yuridke bihayrin felâ râdde lifadlih(i) yusîbu bihi men yeşâu min ibâdih(i) vehuve-lgafûru-rrahîm(u)” Eğer Allah sana herhangi bir zarar verecek olursa, bil ki onu, O’ndan başka giderebilecek yoktur. Eğer sana bir hayır dilerse, O’nun lütfunu engelleyebilecek de yoktur. O, bunu kullarından dilediğine eriştirir. O, çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir. (10/107)

Eserin tamamını oku