Yûnus Sûresi 74. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ba's (بعث) kelimesi, bir şeyi yerinden kaldırmak, harekete geçirmek ve göndermek anlamlarına gelir. Ayetteki 'بعثنا' ifadesi, Allah'ın peygamberleri insanlara bir mesajla görevlendirmesi ve onları bu görev için seçip göndermesi manasındadır. (s. 120)

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Ba's (بعث), bir şeyi uyandırmak, diriltmek veya bir yere göndermek demektir. Kur'an'da peygamberlerin gönderilmesi bağlamında kullanıldığında, Allah'ın onları insanlara hidayet rehberi olarak tayin etmesi ve onlara risalet yüklemesi anlamını taşır. (s. 215)

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Resul (رسول), gönderilen kişi demektir. Allah'ın resulleri ise, O'nun emirlerini ve yasaklarını insanlara ulaştırmak üzere seçtiği ve gönderdiği kimselerdir. Ayetteki 'rusulen' (çoğul) ifadesi, peygamberlerin bir zincir halinde gönderildiğini vurgular. (s. 205)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'resul' kavramı, sadece bir haberci olmanın ötesinde, ilahi bir misyonla donatılmış, Allah'ın iradesini temsil eden ve insanları doğru yola çağıran özel bir elçiyi ifade eder. Onlar, Allah ile insanlar arasında bir köprü vazifesi görürler. (s. 210)

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Beyyinât (بينات), açık ve net deliller demektir. Peygamberlerin getirdiği beyyinât, onların peygamberliğini ispatlayan mucizeler ve Allah'ın birliğini, kudretini gösteren apaçık ayetlerdir. Bu deliller, hakikati şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya koyar. (c. 1, s. 250)

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Beyyine (بينة), bir şeyi açıklayan, ortaya koyan ve şüpheyi gideren delil anlamındadır. Ayetteki 'bil-beyyinât' ifadesi, peygamberlerin sadece sözle değil, aynı zamanda gözle görülür, akılla kavranır somut delillerle geldiklerini vurgular. (c. 1, s. 300)

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kezzabe (كذب), bir sözü veya haberi doğru kabul etmemek, onu yalan saymaktır. Ayetteki 'kezzebû' ifadesi, önceki milletlerin peygamberlerin getirdiği mucizeleri ve mesajları bile bile reddetmelerini, onları yalan olarak nitelendirmelerini ifade eder. (s. 420)

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Kezzabe fiili, sadece 'yalan söylemek' değil, aynı zamanda 'yalanlamak', yani bir başkasının sözünü veya iddiasını asılsız bulup reddetmek anlamındadır. Bu bağlamda, peygamberlerin tebliğini ve getirdikleri delilleri inkâr etme eylemini vurgular. (s. 185)

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Tab' (طبع), bir şeyi mühürlemek, kapatmak ve üzerine damga vurmak demektir. 'Natba'u' ifadesi, Allah'ın, ısrarla inkâr eden ve haddi aşan kimselerin kalplerini hakikate karşı kapalı hale getirmesini, onların hidayeti kabul etme kabiliyetlerini ortadan kaldırmasını ifade eder. (s. 310)

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Tab' (طبع), bir şeyin üzerine damga vurmak, onu kapatmak ve içine başka bir şeyin girmesini engellemektir. Kur'an'da kalplerin mühürlenmesi, inkarcıların kendi tercihleri ve ısrarlı isyanları sonucunda, Allah'ın onların kalplerini artık hidayete açılmayacak şekilde katılaştırmasıdır. (c. 3, s. 450)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'daki 'kalplerin mühürlenmesi' (tab' ala'l-kulûb) kavramı, Allah'ın keyfi bir eylemi değil, insanın kendi özgür iradesiyle yaptığı kötü seçimlerin ve ısrarlı inkârının doğal bir sonucudur. Bu, kişinin hakikati algılama yeteneğini kaybetmesi ve manevi körlüğe düşmesi anlamına gelir. (s. 150)

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İ'tidâ (اعتداء), haddi aşmak, sınırı geçmek demektir. Mu'tedîn (معتدين) ise, Allah'ın koyduğu sınırları çiğneyen, zulmeden ve isyan eden kimselerdir. Ayette, peygamberlerin getirdiği delillere rağmen inkârda direnen ve haddi aşanlar kastedilmektedir. (s. 540)

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Adâ (عدا) kökünden türeyen mu'tedî (معتدي), bir şeyin sınırını aşan, tecavüz eden demektir. Kur'an'da genellikle Allah'ın emirlerine karşı gelerek haddi aşan, zulüm ve haksızlık yapan kişiler için kullanılır. Bu ayette, peygamberlere karşı gelerek ilahi sınırları aşanlar ifade edilir. (s. 650)