Yûsuf Sûresi 61. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kavl' kelimesinin sadece dille ifade edilen sözü değil, aynı zamanda kalple ifade edilen inancı ve fiille ortaya konan eylemi de kapsadığını belirtir. Bu ayette 'kālû' ifadesi, kardeşlerin hem zihinsel bir karara varmalarını hem de bunu sözlü olarak beyan etmelerini ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'kavl'in, bir şeyin anlamını ifade eden her türlü lafız olduğunu belirtir. Burada kardeşlerin 'sözleri', sadece bir beyan değil, aynı zamanda bir planın ve niyetin dışavurumudur.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'râvede' fiilinin, bir şeyi elde etmek için yumuşaklıkla, nazikçe veya hile ile talep etmek anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'senurâvidu' ifadesi, kardeşlerin babalarını Benyamin'i kendileriyle göndermeye ikna etmek için çeşitli yollara başvuracaklarını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'râvede' fiilini 'talep etmek, istemek' olarak açıklar ve bu talebin genellikle bir zorlama veya ikna çabası içerdiğini vurgular. Burada kardeşler, babalarından Benyamin'i almak için 'talepte bulunacaklar', yani onu ikna etmeye çalışacaklardır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'revd' kökünün 'bir şeyi aramak, talep etmek' anlamında kullanıldığını ve 'mürâvede'nin ise bir şeyi elde etmek için karşılıklı olarak çaba sarf etmek, ikna etmeye çalışmak olduğunu ifade eder. Ayetteki kullanım, kardeşlerin babalarını ikna etmek için bir 'mücadele' içine gireceklerini gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki fiillerin genellikle derin psikolojik ve sosyal anlamlar taşıdığını belirtir. 'Mürâvede' fiili, burada sadece bir talep değil, aynı zamanda bir manipülasyon ve ikna çabasını, hatta bir tür 'pazarlığı' ifade eder ki bu da kardeşlerin babalarıyla olan karmaşık ilişkilerini yansıtır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'eb' kelimesinin sadece biyolojik babayı değil, aynı zamanda bir şeyin kaynağını, sebebini veya ilkini de ifade edebileceğini belirtir. Bu ayette ise doğrudan biyolojik baba olan Yakup peygamber kastedilmektedir ve onun otoritesi ile çocuklarına olan düşkünlüğü bağlamında önemlidir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'eb' kelimesinin 'terbiye eden, yetiştiren' anlamını da taşıdığını belirtir. Bu bağlamda, kardeşlerin babalarını ikna etme çabası, sadece bir ebeveyni değil, aynı zamanda kendilerini yetiştiren ve otorite sahibi olan kişiyi ikna etme çabasıdır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'fa'ale' fiilinin 'bir şeyi yapmak, gerçekleştirmek' anlamına geldiğini ve 'fâ'il' ism-i fâilinin ise 'yapan, eden' kişi olduğunu belirtir. Ayetteki 'lefâ'ilûn' ifadesi, 'lam' harfiyle pekiştirilerek kardeşlerin bu konuda kesin bir kararlılık içinde olduklarını vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'fâ'il' kelimesinin, bir eylemi gerçekleştiren özneyi ifade ettiğini ve burada 'lâm' harfiyle birlikte gelmesinin, eylemin kesinliğini ve gerçekleşeceğini teyit ettiğini açıklar. Kardeşler, babalarını ikna etme eylemini 'mutlaka' yapacaklarını beyan etmektedirler.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, Kur'an'daki pekiştirme edatlarının (burada 'lâm') kelimenin anlamını güçlendirdiğini ve kesinlik kattığını belirtir. 'Lefâ'ilûn' ifadesi, kardeşlerin sadece bir niyet beyanında bulunmadıklarını, aynı zamanda bu niyeti gerçekleştirmek için güçlü bir iradeye sahip olduklarını gösterir.