Hicr Sûresi 72. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'amr' kelimesinin 'hayat' anlamına geldiğini ve yeminlerde kullanıldığında 'hayatına yemin ederim ki' manasını taşıdığını belirtir. Ayetteki 'le' harfi, yeminin teyidini güçlendirir ve Hz. Peygamber'in hayatının yüceliğine işaret eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'le'amruke' ifadesini 'hayatına yemin olsun ki' şeklinde açıklar ve bunun Arapların kullandığı bir yemin şekli olduğunu, burada Hz. Peygamber'in şanını yüceltmek amacıyla kullanıldığını ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'sekra' kelimesini 'sarhoşluk' olarak açıklar, ancak burada mecazi bir anlam taşıdığını, yani akıllarının ve idraklerinin kapanması, gaflet içinde olmaları durumunu ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'sarhoşluk', içki sarhoşluğu değil, günah ve azgınlık sarhoşluğudur.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sekr' kelimesinin aslen 'aklın ve idrakin kapanması' anlamına geldiğini ve bunun hem içki gibi maddesel şeylerden hem de öfke, aşk, uyku gibi manevi hallerden kaynaklanabileceğini söyler. Ayetteki 'sekretihim', onların küfür ve sapkınlıkları sebebiyle hakikati görememe, şaşkınlık içinde olma hallerini ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'sekr' kavramının Kur'an'da genellikle 'ölüm sarhoşluğu' veya 'gaflet sarhoşluğu' gibi mecazi anlamlarda kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'sekretihim', inkarcıların hakikatten uzaklaşmış, manevi bir körlük ve şaşkınlık içinde olmalarını vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ya'mehûn' kelimesini 'şaşkınlık içinde dolaşıyorlar, nereye gideceklerini bilemiyorlar' şeklinde açıklar. Bu, onların hakikat yolunu bulamayıp, sapkınlık içinde bocalamalarını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ameh' kelimesinin 'körlük' anlamına gelen 'amâ'dan farklı olarak, 'gözü açık olduğu halde yolu görememe, şaşkınlık içinde bocalamak' manasına geldiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, inkarcıların hakikati idrak edemeyip, manevi bir şaşkınlık içinde savrulmalarını tasvir eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'ameh'in 'kalp körlüğü' veya 'şaşkınlık' anlamına geldiğini ve 'amâ'nın göz körlüğü için kullanıldığını vurgular. Ayetteki 'ya'mehûn', onların manevi basiretlerinin kapalı olması nedeniyle doğru yolu bulamayışlarını ve gaflet içinde bocalayışlarını anlatır.