Kul kullun ya'melu ‘alâ şâkiletihi ferabbukum a'lemu bimen huve ehdâ sebîlâ(n)
De ki: "Herkes kendi yapısına uygun işler görür. Rabbiniz, en doğru yolda olanı daha iyi bilir."
İsrâ Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
(84) (Kûl küllün ya'melu alâ şakiletih* feRabbüküm a'lemu Bi men huve ehda sebiyla;) De ki: "Herkes bulunduğu hal ve niyetine göre iş yapar. Bu durumda kimin en doğru yolda olduğunu Rabbiniz daha iyi bilir." Bu Âyet-i Kerîme Hakikati Muhammediyyeyi en geniş mânâda belirten Âyetlerden birisidir.
Cenâb-ı Hakk bütün bu âlemleri var etmezden evvel kendi varlığında a’ma da idi oradan ilk zuhuru ahadiyet mertebesine oldu, oradan vâhidiyyet mertebesine oldu. İşte bu aşamada yani ahadiyyet mertebesinden vahidiyyet mertebesine geçişte bütün bu âlemde var olan ve var olacak olan varlıkların programlarını yaptı ve ilmi İlâh-î
olarak meydana getirdi çünkü programı olmayan işlerin neticesi düzgün olmaz ve bu programlara “ayân-ı sâbite” dendi ve her bir “ayn” kendi kabiliyetine göre açığa çıktı. Bundan dolayı her bir “ayn” işlediği fiilini veya ortaya koyduğu özelliğini kendi ezeldeki programından almaktadır sonradan bir etki olmamaktadır. İnsan özelliği gereği kendisine verilen irade ve kudreti kendi değerlendirmeleri doğrultusunda kullanma yetkisini ezeldeki kabiliyetleri doğrultusunda kullanmak sûretiyle mümkün olanın en iyisini yapmaya yönelmelidir. Kabiliyyetler tam yerinde kullanılmaz ise nefs yolunda kullanıyor demektir ve bizler bu iki durum arasında mücadele vermek zorundayız.
İster açıkta faaliyette bulunun ister gizli olarak faaliyette bulunun Rabbinizden bunu gizleyemezsiniz.