Meryem Sûresi 28. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'أُخْت' kelimesinin aslen 'أَخ' (erkek kardeş) kelimesinden türediğini ve hem soy birliğini hem de benzerlik ve yakınlığı ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'Harun'un kız kardeşi' ifadesi, ya soy bağına ya da Harun peygamberin salihliğine nispetle Meryem'in de öyle olması gerektiği beklentisine işaret eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'أُخْتَ هَارُونَ' ifadesinin mecazi bir kullanım olabileceğini, yani 'Harun gibi salih bir kişinin soyundan gelen' veya 'Harun'un yolunda olan' anlamında kullanılmış olabileceğini ifade eder. Bu, Meryem'in ailesinin iyi şöhretine atıfta bulunarak, onun bu durumuyla çelişen bir eylemde bulunmasının şaşkınlığını dile getirir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'سَوْءٍ' kelimesinin 'kötülük, çirkinlik, şer' anlamlarına geldiğini ve genellikle ahlaki veya fiili bir kusuru ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'امرأ سوء' (kötü bir adam) ifadesi, babanın ahlaki açıdan kusurlu, günahkar veya toplumda hoş karşılanmayan bir kişi olmadığını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'سَوْء' kelimesinin 'insanı üzen, kederlendiren her şey' için kullanıldığını ve hem maddi hem de manevi kötülükleri kapsadığını ifade eder. Ayetteki bağlamda, Meryem'in babasının toplumda kötü bir şöhrete sahip olmadığını, aksine iyi bir insan olduğunu belirtmek için kullanılmıştır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'سَوْء' kavramının Kur'an'da genellikle 'şer' ve 'kötülük' anlamında kullanıldığını ve 'hayr'ın zıttı olduğunu belirtir. Bu ayette, Meryem'in babasının 'kötü' olmaması, onun ahlaki açıdan temiz ve toplumda saygın bir kişi olduğunu ifade eder, bu da Meryem'e yöneltilen ithamın şaşkınlığını artırır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'بَغِيًّا' kelimesinin 'zina eden kadın' anlamında kullanıldığını ve bu kelimenin 'bağy' kökünden türediğini, 'haddi aşmak, zulmetmek' gibi anlamlara da geldiğini belirtir. Ayetteki kullanım, annenin iffetsiz bir yaşam sürmediğini, aksine namuslu bir kadın olduğunu vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'بَغِيًّا' kelimesinin 'zina eden kadın' için özel bir terim olduğunu ve bu kelimenin 'istek, arzu' anlamındaki 'bağy' kökünden geldiğini, ancak burada kötü bir arzuya yönelme anlamında kullanıldığını açıklar. Meryem'in annesinin 'iffetsiz' olmaması, onun da tıpkı babası gibi toplumda iyi bir şöhrete sahip olduğunu gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'بَغِيًّا' kelimesinin Kur'an'da genellikle 'zina eden kadın' anlamında kullanıldığını ve bu kelimenin, toplumun ahlaki normlarına aykırı davranan kadınları tanımlamak için kullanıldığını belirtir. Ayetteki bağlamda, Meryem'e yöneltilen ithamın, ailesinin temiz geçmişiyle çeliştiğini vurgulamak için kullanılmıştır.