Meryem Sûresi 42. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'abd' kökünü 'tevazu ve boyun eğme' olarak tanımlar. Ayetteki 'ta'budu' fiili, Allah'a özgü olması gereken bu boyun eğme ve kulluk halinin, işitmeyen ve görmeyen putlara yöneltilmesinin yanlışlığını vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ibadet' kavramını Kur'an'da 'Allah'a tam bir teslimiyet ve itaat' olarak açıklar. Ayetteki kullanım, bu teslimiyetin yanlış nesnelere yöneltilmesiyle kavramın özünden saptığını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ibadet'i 'itaat ve boyun eğme' olarak açıklar. Ayetteki 'ta'budu' fiili, Hz. İbrahim'in babasının, hiçbir gücü olmayan putlara itaat etmesinin anlamsızlığını dile getirmesidir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'sem'' kökünü 'kulakla idrak etmek' olarak açıklar. Ayetteki 'lâ yesme'u' ifadesi, putların cansız ve şuursuz varlıklar olması nedeniyle hiçbir sesi algılayamadığını, dolayısıyla kendisine yöneltilen dualara karşılık veremeyeceğini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sem''i 'sesleri idrak etme' olarak tanımlar. Ayetteki 'lâ yesme'u', putların ilahlık vasfı olan işitme yeteneğinden mahrum olduğunu, bu nedenle ibadete layık olmadığını ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'sem'' kavramının Kur'an'da hem fiziksel işitmeyi hem de anlamayı ve icabet etmeyi kapsadığını belirtir. Ayetteki olumsuz kullanım, putların bu anlamların hiçbirine sahip olmadığını gösterir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'basar' kökünü 'gözle görmek' olarak açıklar. Ayetteki 'lâ yubsiru' ifadesi, putların cansız ve şuursuz varlıklar olması nedeniyle hiçbir şeyi göremediğini, dolayısıyla kendisine yönelenleri fark edemeyeceğini belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'basar'ı 'gözle idrak etme' olarak tanımlar. Ayetteki 'lâ yubsiru', putların ilahlık vasfı olan görme yeteneğinden mahrum olduğunu, bu nedenle ibadete layık olmadığını vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn, 'basar'ın hem fiziksel görmeyi hem de basiret ve idrak etmeyi ifade ettiğini belirtir. Ayetteki olumsuz kullanım, putların bu yeteneklerin hiçbirine sahip olmadığını, dolayısıyla acizliğini ortaya koyar.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'iğnâ' fiilini 'yeterli kılmak, fayda vermek' olarak açıklar. Ayetteki 'lâ yuğnî anke şey'en' ifadesi, putların babasına hiçbir şekilde fayda sağlayamayacağını, onun ihtiyaçlarını gideremeyeceğini mecazi bir dille ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ğınâ' kökünü 'ihtiyaçsızlık, yeterlilik' olarak tanımlar. 'Yuğnî' fiili ise 'bir şeyi yeterli kılmak, bir ihtiyacı gidermek' anlamındadır. Ayetteki kullanım, putların bu anlamda hiçbir yeterliliğe sahip olmadığını, dolayısıyla ibadet edenin ihtiyacını karşılayamayacağını belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'iğnâ' fiilini 'bir şeyi başkasından müstağni kılmak, ona yeterli olmak' olarak açıklar. Ayetteki 'lâ yuğnî anke şey'en', putların babasının hiçbir ihtiyacını karşılayamayacağını, ona hiçbir fayda sağlayamayacağını vurgular.