Meryem Sûresi 50. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Vehb kelimesi, karşılıksız olarak bir şey vermeyi ifade eder. Ayetteki 'vehebnâ' fiili, Allah'ın peygamberlere rahmetinden karşılıksız olarak lütuf ve ihsanda bulunduğunu, onlara peygamberlik ve diğer nimetleri bağışladığını gösterir. Bu, ilahi lütfun ve cömertliğin bir tezahürüdür.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Vehb, bir şeyi karşılıksız ve ivazsız olarak vermektir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın peygamberlere olan özel lütfunu ve onlara bahşettiği nimetleri vurgular. Bu bağış, peygamberlerin kendi çabalarıyla değil, tamamen Allah'ın rahmetiyle elde ettikleri bir durumdur.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Rahmet, Allah'ın kullarına olan şefkat ve merhametidir. Ayetteki 'rahmetinâ' ifadesi, Allah'ın peygamberlere olan özel lütfunu ve onlara bahşettiği nimetlerin kaynağının O'nun engin rahmeti olduğunu belirtir. Bu rahmet, peygamberlik, hidayet ve diğer ilahi ihsanları kapsar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Rahmet, Kur'an'da Allah'ın en temel sıfatlarından biri olup, O'nun yaratılmışlara karşı duyduğu şefkat ve lütfu ifade eder. Bu ayetteki 'rahmetinâ' kelimesi, Allah'ın peygamberlere bahşettiği her türlü iyiliğin, O'nun sonsuz merhametinin bir tecellisi olduğunu vurgular. Bu, sadece maddi değil, manevi ve ruhani lütufları da içerir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Lisan kelimesi, Kur'an'da bazen 'söz', 'övgü' veya 'şöhret' anlamında mecazi olarak kullanılır. Ayetteki 'lisâne sıdkın' ifadesi, peygamberlerin sonraki nesiller arasında iyi bir şekilde anılmalarını, dillerde dolaşan güzel sözlerle övülmelerini ifade eder. Bu, onların kalıcı ve yüce bir mirasa sahip olduklarını gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Lisan, bazen 'medih' (övme) ve 'senâ' (yüceltme) anlamlarına gelir. Ayetteki 'lisâne sıdkın' tabiri, peygamberlerin dillerde dolaşan doğru ve güzel övgülerle anılmasını, onların şerefli bir isimle yâd edilmesini ifade eder. Bu, onların tebliğlerinin ve şahsiyetlerinin sonraki nesiller tarafından takdir edildiğini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Sıdk, sözde, fiilde ve niyette doğruluktur. Ayetteki 'lisâne sıdkın' ifadesi, peygamberlerin anılmalarının doğru, gerçek ve güzel olacağını, onların hakkında söylenen sözlerin hakikati yansıtacağını belirtir. Bu, onların şöhretlerinin asılsız değil, hakikat üzerine kurulu olduğunu vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Sıdk kelimesi, Kur'an'da genellikle doğruluk, hakikat ve samimiyet anlamlarında kullanılır. 'Lisâne sıdkın' terkibinde ise, peygamberlerin dillerde dolaşan anılarının ve övgülerinin doğru, güvenilir ve güzel olacağını ifade eder. Bu, onların mirasının sahtelikten uzak, gerçek bir değer taşıdığını gösterir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Alî, yüce ve yüksek demektir. Ayetteki 'lisâne sıdkın aliyyen' ifadesi, peygamberlerin dillerde dolaşan anılarının ve övgülerinin sadece doğru olmakla kalmayıp, aynı zamanda çok yüce ve şerefli olacağını belirtir. Bu, onların makamlarının ve bıraktıkları etkinin büyüklüğünü vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Alî, yücelik ve üstünlük ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, peygamberlerin dillerde dolaşan şöhretlerinin ve anılarının, diğer insanların anılmalarından daha üstün, daha şerefli ve daha kalıcı olacağını gösterir. Bu, Allah'ın onlara bahşettiği özel bir mertebedir.