Meryem Sûresi 6. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): V-r-s̱ kökü, bir şeyin bir kişiden diğerine intikal etmesi, özellikle de ölüm sonrası mal veya makamın geçmesi anlamındadır. Ayetteki 'yeris̱unî' ifadesi, Zekeriya'nın vefatından sonra onun ilmini, hikmetini ve peygamberlik makamını devralacak bir varis dilemesini ifade eder, sadece maddi miras değil.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'veris̱unî' ifadesini mecazi bir anlamda ele alır. Burada kastedilenin, Zekeriya'nın ilmi ve peygamberlik mirası olduğunu, maddi mirastan ziyade manevi bir intikali ifade ettiğini belirtir. Zekeriya'nın endişesi, kendisinden sonra bu manevi mirasın zayi olmasıdır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'miras' kavramının Kur'an'da sadece maddi değil, aynı zamanda manevi ve ruhani bir intikali de ifade ettiğini vurgular. Bu ayetteki 'yeris̱unî' ifadesi, peygamberlik geleneğinin ve ilahi hikmetin devamlılığı bağlamında ele alınmalıdır. Zekeriya, kendi soyundan gelecek birinin bu geleneği sürdürmesini dilemektedir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Âl kelimesi, bir kişinin ailesi, soyu, yakın akrabaları ve takipçileri anlamına gelir. Burada 'âl-i Ya'kūb' ifadesi, Yakup peygamberin soyundan gelenleri, onun dinini ve yolunu takip edenleri kapsar. Zekeriya, kendi varisinin bu soyla da bağlantılı olmasını istemektedir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'âl' kelimesinin genellikle şerefli ve önemli kişiler için kullanıldığını belirtir. 'Âl-i Ya'kūb' ifadesi, Yakup peygamberin seçkin soyunu ve onların taşıdığı peygamberlik geleneğini ifade eder. Zekeriya, bu soydan gelenlerin manevi mirasını da devam ettirecek bir evlat dilemektedir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): El-Kefevî, 'âl' kelimesinin 'ehl' kelimesinden daha özel bir anlam taşıdığını, genellikle bir kişinin ailesini, yakın çevresini ve onunla aynı görüşü paylaşanları ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'âl-i Ya'kūb' ifadesi, Yakup'un soyundan gelen ve onun dinini sürdüren topluluğu işaret eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): C-ʿ-l fiili, bir şeyi bir hale dönüştürmek, bir şeyi bir şey olarak tayin etmek veya yaratmak anlamlarına gelir. Bu ayette 'vec'alhü' ifadesi, Zekeriya'nın Allah'tan, doğacak çocuğunu rızaya uygun bir kişi yapmasını, onu salih bir kul olarak yetiştirmesini dilemesini ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'ce'ale' fiilinin hem yaratma hem de bir şeyi bir durumdan başka bir duruma geçirme anlamlarında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'vec'alhü' ifadesi, Allah'ın kudretiyle çocuğun karakterini ve ahlakını şekillendirmesi, onu rızaya layık bir kul yapması dileğini taşır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): R-ḍ-v kökü, bir şeyden hoşnut olmak, razı olmak ve kabul etmek anlamlarına gelir. 'Radıyyen' kelimesi, Allah'ın kendisinden razı olduğu, hoşnut olduğu bir kul anlamına gelir. Zekeriya, çocuğunun sadece varis olmakla kalmayıp, aynı zamanda Allah'ın sevgisini ve rızasını kazanmış bir şahsiyet olmasını dilemektedir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'rıza' kavramının Kur'an'da hem Allah'ın kuldan razı olmasını hem de kulun Allah'tan razı olmasını ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'radıyyen' ifadesi, doğacak çocuğun Allah'ın emirlerine uygun yaşayan, O'nun hoşnutluğunu kazanmış, salih bir kul olmasını ifade eder. Bu, Zekeriya'nın evladı için en büyük dileğidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'rıza' kavramının Kur'an'daki merkeziyetine dikkat çeker. 'Radıyyen' ifadesi, sadece ahlaki bir erdemi değil, aynı zamanda ilahi takdirle uyum içinde olmayı ve Allah'ın iradesine teslimiyeti de içerir. Zekeriya, çocuğunun bu derin manevi uyumu yakalamasını ve Allah katında makbul olmasını istemektedir.