Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ألو' kökünün asıl anlamının 'kusur etmek, eksik bırakmak' olduğunu belirtir. Ancak 'آلى' (yü'lûne) fiilinin 'yemin etmek' anlamında kullanıldığını ve bu bağlamda bir şeyi yapmamaya veya yapmaya yemin etmeyi ifade ettiğini açıklar. Ayetteki kullanımı, özellikle eşlerine yaklaşmamaya yemin etme durumunu (îlâ) kasteder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'يُؤْلُونَ' kelimesini 'yemin ederler' olarak açıklar. Bu, Arap dilinde 'îlâ'nın yemin anlamına geldiğini ve ayetteki bağlamda, kocanın eşine cinsel temasta bulunmamaya yemin etmesi durumunu ifade ettiğini gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki yemin kavramlarını incelerken 'îlâ'nın özel bir yemin türü olduğunu belirtir. Bu, kocanın eşine karşı cinsel ilişkiyi belirli bir süre veya süresiz olarak terk etme yemini olup, ayetteki 'yü'lûne' kelimesi bu özel yemini ifade eder ve hukuki sonuçları olan bir eylemi tanımlar.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'nisâ' kelimesinin 'kadınlar' anlamına geldiğini ve bu ayetteki bağlamda, yemin eden erkeklerin kendi eşlerini kastettiğini belirtir. Kelimenin çoğul formu, genel olarak kadınları ifade etse de, burada aidiyet zamiriyle birlikte 'kendi eşleri' anlamını taşır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'nisâ' kelimesinin 'unutmak' veya 'gecikmek' anlamlarına gelen 'nesy' kökünden türediğini ve kadının genellikle erkeğin peşinden geldiği veya unutulduğu için bu ismi aldığını belirtir. Ayetteki kullanımı ise, 'îlâ' yemininin muhatabı olan evli kadınları ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'terabbus' kelimesinin 'bir şeyi beklemek, gözetlemek' anlamına geldiğini ve bu beklemenin genellikle bir sonucun ortaya çıkmasını umarak yapıldığını ifade eder. Ayetteki 'terabbusu erba'ati eşhurin' ifadesi, îla yemini edenler için belirlenen dört aylık bekleme süresini ve bu sürenin sonunda bir kararın verilmesi gerektiğini belirtir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'terabbus' kelimesinin 'intizar' (bekleme) anlamında kullanıldığını ve bu ayetteki bağlamda, îla yemini eden kocanın eşine dönme veya boşanma kararını vermesi için tanınan süreyi ifade ettiğini açıklar. Bu, hukuki bir bekleme süresidir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'fâû' kelimesini 'geri döndüler' veya 'vazgeçtiler' olarak açıklar. Bu ayetteki bağlamda, kocaların îla yeminlerinden dönerek eşleriyle cinsel ilişkiye tekrar başlamalarını ifade eder. Bu, yeminin bozulması ve kefaret gerektiren bir eylemdir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'fey'' kökünün asıl anlamının 'bir şeyin aslına dönmesi' olduğunu belirtir. 'Fâû' fiili ise, yeminden dönerek eşine geri dönme, yani yemin öncesi duruma dönme anlamında kullanılır. Bu, îla yemininin hukuki sonuçlarından biridir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ğafûr' kelimesinin 'ğafere' kökünden türediğini ve 'örtmek, bağışlamak' anlamına geldiğini belirtir. Allah'ın 'Ğafûr' ismi, günahları örten ve affeden olduğunu ifade eder. Ayetteki bağlamda, yeminlerinden dönenlerin (kefaret ödemekle birlikte) Allah tarafından bağışlanacağını vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'Ğafûr' isminin Allah'ın sıfatlarından olduğunu ve kullarının günahlarını çokça bağışladığını ifade ettiğini belirtir. Ayette, îla yemininden dönenlerin bu eylemlerinin Allah katında affedilebileceğine işaret eder, bu da ilahi rahmetin bir göstergesidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'rahîm' kelimesinin 'rahmet' kökünden geldiğini ve 'çok merhametli' anlamına geldiğini açıklar. Allah'ın 'Rahîm' ismi, kullarına karşı sürekli ve özel merhametini ifade eder. Ayetteki bağlamda, yeminlerinden dönenlere karşı Allah'ın bağışlayıcılığının yanı sıra merhametli olduğunu da belirtir, bu da onların durumuna şefkatle yaklaşıldığını gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'Rahîm' isminin, Allah'ın müminlere ahirette özel olarak merhamet edeceğini ifade eden bir sıfat olduğunu belirtir. Ayetteki kullanımı, îla yemininden dönenlerin hem dünyevi hem de uhrevi olarak Allah'ın rahmetine mazhar olabileceklerini ima eder.