Bakara Sûresi 81. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Bakara 81Cüz 1 · Sayfa 12

Bakara Sûresi 81. Âyet

البقرة

Belâ men kesebe seyyi-eten veehâtat bihi ḣatî-etuhu feulâ-ike as-hâbu annâr(i)(s) hum fîhâ ḣâlidûn(e)

Evet, kötülük işleyip suçu benliğini kaplamış (ve böylece şirke düşmüş) olan kimseler var ya, işte onlar cehennemliklerdir. Onlar orada ebedi kalacaklardır.

Bakara 81. ayet, kötülük işleyen ve günahları tarafından kuşatılanların cehennem ehli olacağını ve orada ebediyen kalacaklarını vurgulamaktadır. Ayet, 'keseb', 'seyyie', 'ehâta', 'hatîe' ve 'hâlidûn' gibi temel kavramlar üzerinden insanın amellerinin ahiretteki karşılığını dilbilimsel bir derinlikle ortaya koyar.

1كَسَبَk-s-b

Kök:ك س ب—Bir şeyi kendi çabasıyla elde etmek, kazanmak, işlemek.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kesb (كسب), insanın kendi iradesiyle bir şeyi elde etmesidir. Ayetteki 'men kesebet seyyieten' ifadesi, kişinin kendi isteğiyle kötülükleri işlemesi ve bu fiillerin sorumluluğunu üstlenmesi anlamına gelir. Bu, fiilin pasif bir şekilde başına gelmesinden ziyade, aktif bir eylemle kazanıldığını vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Keseb (كسب) fiili, Arapçada hem hayır hem şer için kullanılır. Ancak bu ayette 'seyyie' (kötülük) ile birlikte kullanılması, kişinin kendi eliyle kötülüğü işlediğini ve bunun sonucunu hak ettiğini mecazi olarak ifade eder. Burada fiilin özneye aidiyeti ve sorumluluğu ön plandadır.

2سَيِّئَةًs-v-'-

Kök:س و ء—Kötülük, günah, çirkin fiil.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Seyyie (سيئة), Kur'an'da 'hasene'nin (iyilik) zıttı olarak yer alır ve genellikle ahlaki veya dini açıdan kötü, çirkin, günah olan fiilleri ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, kişinin işlediği fiilin niteliğini belirterek, bu fiilin ahiretteki olumsuz sonucuna işaret eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Seyyie (سيئة), insanı üzen, kötü sonuçlar doğuran her türlü fiil veya durumdur. Ayetteki 'men kesebet seyyieten' ifadesi, kişinin kendi iradesiyle yaptığı ve kendisine zarar verecek olan günahları ve kötülükleri kapsar. Bu, sadece bir hata değil, bilinçli bir kötü eylemdir.

3أَحَـٰطَتْh-v-t

Kök:ح و ط—Kuşatmak, çepeçevre sarmak, ihata etmek.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Ehâta (أحاطت) fiili, bir şeyin başka bir şeyi tamamen kuşatması, her yönden sarması anlamına gelir. Ayette 'hatîetuhu' (günahı) tarafından kuşatılma, kişinin günahlarının o kadar çok ve büyük olduğunu, artık onlardan kurtulma imkanının kalmadığını, günahların onu çepeçevre sardığını mecazi olarak ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Ehâta (أحاطت) fiili, bir şeyin bir başkasını çepeçevre sarması ve onu kontrol altına alması anlamındadır. Bu ayetteki kullanımı, kişinin işlediği günahların onu tamamen etkisi altına alması, adeta bir kafes gibi sarması ve bu günahların kendisinden ayrılmaz bir parçası haline gelmesi durumunu anlatır.

4خَطِيٓـَٔتُهُۥh-t-'-

Kök:خ ط أ—Hata, günah, yanlışlık.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hatîe (خطيئة), genellikle kasıtlı olarak işlenen günahlar için kullanılır. 'Hata' (خطأ) ise daha çok kasıtsız yanlışlıkları ifade ederken, 'hatîe' (خطيئة) bilinçli bir günahı ve bunun sonucunda ortaya çıkan sorumluluğu vurgular. Ayetteki 'hatîetuhu' ifadesi, kişinin işlediği büyük ve kasıtlı günahların onu kuşatmasını anlatır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Hatîe (خطيئة), insanın bilerek ve isteyerek yaptığı, Allah'ın emirlerine aykırı olan fiillerdir. Bu ayetteki 'hatîetuhu' ifadesi, kişinin işlediği günahların sadece basit bir yanlışlık olmadığını, aksine onu cehenneme sürükleyecek kadar büyük ve kuşatıcı bir nitelik taşıdığını belirtir.

5خَـٰلِدُونَh-l-d

Kök:خ ل د—Ebediyen kalıcılar, sonsuzlukta olanlar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hulûd (خلود), bir şeyin uzun süre kalması veya ebediyen devam etmesi anlamına gelir. Kur'an'da 'hâlidûn' (خالدون) kelimesi, cennet veya cehennem ehlinin orada sonsuza dek kalacağını ifade etmek için kullanılır. Bu ayetteki kullanımı, cehennemliklerin azabının kesintisiz ve ebedi olacağını kesin bir dille belirtir.

Ebû'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Hulûd (خلود), bir şeyin varlığının devamlılığı ve son bulmamasıdır. 'Hâlidûn' (خالدون) kelimesi, ahiret bağlamında kullanıldığında, ölümden sonraki yaşamda bir mekan veya durum içinde sonsuz bir ikameti ifade eder. Ayetteki kullanımı, cehennem ehlinin orada kalışının geçici değil, kalıcı ve ebedi olduğunu vurgular.

Bakara Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

بَلَى مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيـئَتُهُ فَأُوْلَـئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

(2/81) Belâ, men kesebe seyyieten ve ehatat Bihi hatıyetuhu feülaike ashabünnar* hüm fiyha halidun;

* Evet, kötülük işleyip suçu benliğini kaplamış (ve böylece şirke düşmüş) olan kimseler var ya, işte onlar cehennemliklerdir. Onlar orada ebedî kalacaklardır.

“Belâ” yani “Evet” dikkat çekmek için düşünün mânâsınadır burada, kim ki bir günah kazandıysa işte onun o kazandığı onu sarar yani ihata eder, işte o kimse cehennem ashabı olur, onun içerisinde kalıcıdır.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(4)

Bakara Dosyası İnşikâk Sûresi Kur'ân-ı Kerîm'de Yolculuk — 53. Âyetler ve Terzi Baba Câsiye Sûresi