Enbiyâ Sûresi 106. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Enbiyâ 106Cüz 17 · Sayfa 331

Enbiyâ Sûresi 106. Âyet

الأنبياء

İnne fî hâżâ lebelâġan likavmin ‘âbidîn(e)

Şüphesiz bunda Allah'a kulluk eden bir toplum için yeterli bir mesaj vardır.

Enbiyâ Suresi'nin 106. ayeti, Kur'an'ın kulluk edenler için bir bildiri ve yeterlilik olduğunu vurgular. Ayet, 'belâğ' kelimesiyle Kur'an'ın tebliğ ve ulaştırma işlevini, 'kavm' ile belirli bir topluluğu, 'âbidîn' ile ise samimi kulluk edenleri işaret ederek, ilahi mesajın hedef kitlesini ve amacını dilbilimsel bir derinlikle ortaya koyar.

1بَلَـٰغًاb-l-ğ

Kök:ب ل غ—Bu ayette 'belâğ', Kur'an'ın kulluk edenler için yeterli bir bildiri, tebliğ ve ulaşılması gereken bir mesaj olduğunu ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'belâğ' kelimesini bir şeye ulaşmak, sonuna varmak olarak tanımlar. Ayetteki kullanımıyla, Kur'an'ın kulluk edenler için maksada ulaştıran, yeterli bir öğüt ve mesaj olduğunu belirtir. (el-Müfredât, s. 129)

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'belâğ'ı 'kifâye' (yeterlilik) ve 'vasl' (ulaşma) anlamında kullanır. Bu ayetteki 'lebelâğan' ifadesi, Kur'an'ın kulluk edenler için hem yeterli bir öğüt hem de onlara ulaşan bir mesaj olduğunu gösterir. (Mecâzü'l-Kur'ân, c. 2, s. 36)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'belâğ' kavramının Kur'an'da 'tebliğ' ve 'mesajın ulaştırılması' anlamında merkezi bir rol oynadığını belirtir. Ayetteki 'belâğ', ilahi mesajın insanlara ulaştırılmasının ve onlara yeterli bir rehber olmasının önemini vurgular. (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar, s. 187)

2لِّقَوْمٍk-v-m

Kök:ق و م—Burada 'kavm', belirli bir topluluğu, özellikle de Kur'an'ın mesajına muhatap olan ve ona göre amel eden insanları ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'kavm' kelimesini genellikle erkeklerden oluşan bir topluluk olarak açıklar. Ayetteki 'li-kavmin' ifadesi, Kur'an'ın mesajının belirli bir insan grubuna, yani kulluk edenlere yönelik olduğunu belirtir. (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân, s. 290)

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kavm'in 'kıyâm' (ayakta durmak) kökünden geldiğini ve bir iş üzerinde toplanan, bir araya gelen insan topluluğunu ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'kavm', kulluk etme eylemi etrafında birleşen insanları işaret eder. (el-Müfredât, s. 696)

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): el-Kefevî, 'kavm'in bir topluluğu ifade ettiğini ve bu topluluğun belirli bir vasıfla nitelendirilebileceğini belirtir. Ayetteki 'kavm', 'âbidîn' vasfıyla nitelenerek, kulluk eden özel bir topluluğu vurgular. (el-Külliyyât, s. 745)

3عَـٰبِدِينَ'-b-d

Kök:ع ب د—Bu kelime, Allah'a samimi bir şekilde kulluk eden, ibadetlerini yerine getiren ve O'nun emirlerine itaat eden kimseleri tanımlar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'abd' (kul) kelimesinin kökünden gelen 'âbidîn'i, Allah'a boyun eğen, O'nun emirlerine itaat eden ve ibadetlerini yerine getiren kişiler olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, Kur'an'ın mesajının asıl muhataplarının bu vasfa sahip kişiler olduğunu vurgular. (el-Müfredât, s. 543)

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'ubûdiyyet'i (kulluk) tam bir teslimiyet ve boyun eğme olarak tanımlar. 'Âbidîn' ise bu teslimiyeti ve ibadeti sürekli kılanlardır. Ayet, Kur'an'ın bu tür samimi kulluk edenler için bir rehber olduğunu belirtir. (Basâiru Zevi't-Temyîz, c. 4, s. 29)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'abd' ve 'ibadet' kavramlarının Kur'an'daki merkeziyetini vurgular. 'Âbidîn', Allah'a karşı tam bir teslimiyet ve itaat içinde olan, O'nun iradesine boyun eğen ve bu sayede gerçek özgürlüğe ulaşan kişilerdir. Ayet, Kur'an'ın bu kullar için bir bildiri olduğunu ifade eder. (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar, s. 195)

Enbiyâ Sûresi

“İnne fî hâzâ lebelâgan likavmin âbidîn(e)” Şüphesiz bunda Allah’a kulluk eden bir toplum için yeterli bir mesaj vardır. (21/106)

Abid-Abdiyet mertebesinde olan kavim için öğüt vardır. Bu mertebede olanlar eğer öğüt alıp yoluna devam ederse “ubudet” programı Hakk’tan tatbikatı da Hakk’tan olan amele ulaşabilir.

وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ {الأنبياء/107}

“Vemâ erselnâke illâ rahmeten lil’âlemîn(e)”

Eserin tamamını oku