Bel metta'nâ hâulâ-i veâbâehum hattâ tâle ‘aleyhimu-l'umur(u)(k) efelâ yeravne ennâ ne/tî-l-arda nenkusuhâ min atrâfihâ(c) efehumu-lġâlibûn(e)
Evet, biz onları da atalarını da, faydalandırdık. Öyle ki uzun süre yaşadılar. Ama, artık görmüyorlar mı ki, biz yeryüzünü çevresinden eksiltiyoruz? O halde, onlar mı galip gelecekler?
Enbiyâ Sûresi
“metta’nâ” “Biz yaşattık” bu ayetin zati bölümüdür, “eba” baba, atalar yaşamıştı ama yeryüzünden eksiliyorlar… Bizlerde ise beden arzlarımız zaman içinde eskimete, gücümüz kuvvetimiz, azalmakta bunu görmüyor muyuz? Zamanı gelince yani kıyamet kopunca bu dünyada bizim neslimiz sona erecektir. Bizimde gücümüz, kuvvetimiz son bulunca bedenimizin kıyameti kopmuş olacaktır.
قُلْ إِنَّمَا أُنذِرُكُم بِالْوَحْيِ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاء إِذَا مَا يُنذَرُونَ {الأنبياء/45}
“Kul innemâ unzirukum bilvahy(i) velâ yesme’u-ssummu-ddu’âe izâ mâ yunzerûn(e)”
“De ki: “Ben, sizi sadece vahiy ile uyarıyorum.” Ve sağırlar, uyarıldıkları zaman (uyarıldıkları) şeye daveti işitmezler.” (21/45)