Enbiyâ Sûresi 55. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kavl (قول), bir düşünceyi veya anlamı ifade etmek için kullanılan her türlü sözdür. Bu ayette, muhatapların Hz. İbrahim'e karşı şüpheci ve sorgulayıcı bir tavırla sarf ettikleri sözü ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kavl (قول), dil ile ifade edilen her şeydir. Ayetteki 'kâlû' ifadesi, muhatapların Hz. İbrahim'in getirdiği mesaja karşı gösterdikleri tepkinin sözlü bir dışavurumudur ve onların iç dünyalarındaki şüpheyi yansıtır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Câe (جاء), bir yere varmak veya bir şeyi getirmek anlamındadır. Ayetteki 'ecî'tenâ' ifadesi, Hz. İbrahim'in kavmine bir mesaj veya hakikatle geldiğini, onlara bir şey sunduğunu belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Câe (جاء), mecazi olarak bir haber veya emirle gelmek anlamına da gelir. Burada, Hz. İbrahim'in kavmine Allah'tan bir hakikatle gelmesini ifade eder, yani onlara ilahi bir tebliğ sunmasını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hak (حق), bir şeyin sabit ve doğru olmasıdır. Ayetteki 'bi'l-hakkı' ifadesi, Hz. İbrahim'in getirdiği mesajın şüphe götürmez bir gerçeklik, ilahi bir hakikat olduğunu vurgular. Bu, batılın zıttıdır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'hak' kavramı, Allah'ın varlığı, birliği, peygamberlerin doğruluğu ve ahiret gibi temel inanç esaslarını ifade eder. Bu ayette, kavmin Hz. İbrahim'e yönelttiği soru, onun getirdiği mesajın ilahi bir gerçek mi, yoksa sıradan bir iddia mı olduğunu sorgulamaktadır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Hak (حق), Kur'an'da genellikle Allah'ın sıfatı olarak, O'nun mutlak doğruluğunu ve adaletini ifade eder. Peygamberlerin getirdiği mesajlar da bu mutlak hakikatten beslenir. Ayetteki kullanım, tebliğ edilen mesajın özündeki ilahi ve değişmez gerçeği işaret eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): La'b (لعب), bir amaca yönelik olmayan, eğlence ve oyalanma maksatlı yapılan eylemdir. Ayetteki 'el-lâ'ibîn' ifadesi, Hz. İbrahim'in getirdiği mesajı ciddiye almayan, onu bir oyun veya şaka olarak gören kişileri tanımlar. Bu, hakkın zıttı olan batıl ve ciddiyetsizliği temsil eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): La'b (لعب), faydasız ve boş işlerle meşgul olmak demektir. Kavmin Hz. İbrahim'e 'lâ'ibîn' olup olmadığını sorması, onun tebliğini değersiz, anlamsız ve ciddiyetten uzak bir eylem olarak görme ihtimallerini yansıtır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'la'b' kavramı, genellikle dünya hayatının geçiciliği ve aldatıcılığı bağlamında kullanılır. Bu ayette ise, ilahi mesajın ciddiyetine karşı takınılan umursamaz ve alaycı tavrı ifade eder. Hakikat karşısında oyunbaz bir tutum sergilemek, Kur'an'ın kınadığı bir davranıştır.