Yevme teravnehâ teżhelu kullu murdi'atin ‘ammâ erda'at veteda'u kullu żâti hamlin hamlehâ veterâ-nnâse sukârâ vemâ hum bisukârâ velâkinne ‘ażâba(A)llâhi şedîd(un)
Onu göreceğiniz gün, her emzikli kadın emzirmekte olduğu çocuğundan geçer ve her hamile kadın da karnındaki çocuğunu düşürür. İnsanları sarhoş görürsün; halbuki onlar sarhoş değillerdir. Ne var ki Allah'ın azabı çok şiddetlidir.
Hac Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
“Yevme teravnehâ tezhelu kullu murdi’atin ammâ erda’at veteda’u kullu zâti hamlin hamlehâ veterâ-nnâse sukârâ vemâ hum bisukârâ velâkinne azâba(A)llâhi şedîd(un)” Onu göreceğiniz gün, her emzikli kadın emzirmekte olduğu çocuğundan geçer ve her hamile kadın da karnındaki çocuğunu düşürür. İnsanları sarhoş görürsün; hâlbuki onlar sarhoş değillerdir. Ne var ki Allah’ın azabı çok şiddetlidir. (22/2)
Yine iç âlemize enfüsümüze bu âyeti döndürdüğümüz zaman kadın nefistir. Her emzikli kadında birimsel nefis ve birimsel akıl evlatları olan birimsel nefsinden üretmiş olduğu bu oluşumları yine süt yani hayali ve vehim ile beslemekten düşürür. Ve yerine aklı küllden bilgiler ile kıyamet sarsıntısıyla kıyam eden veled-i kalb çocuğunu bu sefer hakikat ilmiyle sütüyle besler.
Ama daha henüz birimsel nefis ve akıl evlatlarına olan hayal ve vehimi düşüncelerin hamili taşıyıcısı ile kendisine aklı küllden gelen hakikat bilgilerinin sarsıntısı ile bu düşünceleri düşürür yani unutmaya başlar ve hakikat bilgilerinden gönül evladına hamile-hamil olur ve bu hakikat düşüncelerini taşımaya başlar.