Hac Sûresi 49. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'ins' kelimesinin 'ünsiyet'ten geldiğini, insanın diğer canlılardan farklı olarak sosyal bir varlık olduğunu ve bu ayetteki 'en-nâs'ın genel olarak tüm insanlığı kapsadığını belirtir. Ayetteki kullanımı, Peygamber'in uyarısının belirli bir zümreye değil, bütün insanlığa yönelik olduğunu gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'en-nâs' kelimesinin Kur'an'da bazen belirli bir topluluğu, bazen de genel olarak insanlığı ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'yâ eyyuhen-nâs' hitabı, evrensel bir çağrı olup, Peygamber'in uyarıcılık görevinin kapsamını vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'nâs' kavramının, Allah'ın muhatabı olan, sorumluluk taşıyan ve ilahi mesajı alması beklenen varlıklar olarak kullanıldığını ifade eder. Bu ayetteki 'nâs' kelimesi, Peygamber'in uyarısının muhatap kitlesini ve bu kitlenin mesajı anlama ve ona göre hareket etme potansiyelini işaret eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'nezîr' kelimesinin 'inzâr' kökünden geldiğini ve bir tehlikeye karşı önceden haber verip sakındırma anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'nezîr' kelimesi, Peygamber'in görevinin, insanları ahiret azabına ve dünya sıkıntılarına karşı uyarmak olduğunu açıkça ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'inzâr'ın, korkutma ile birlikte bir şeyi bildirme olduğunu ve 'nezîr'in de bu bildirimi yapan kişi olduğunu açıklar. Bu ayetteki 'nezîr' kelimesi, Peygamber'in sadece korkutmakla kalmayıp, aynı zamanda bu korkunun nedenlerini ve kurtuluş yollarını da bildiren bir elçi olduğunu vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'nezîr' kelimesinin Kur'an'da genellikle peygamberler için kullanıldığını ve onların temel görevlerinden birinin, insanları Allah'ın azabına karşı uyarmak olduğunu belirtir. Ayetteki 'nezîr' kelimesi, Hz. Muhammed'in (s.a.v.) peygamberlik misyonunun özünü teşkil eden uyarıcılık vasfını ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'mübîn' kelimesinin 'beyân' kökünden geldiğini ve bir şeyi açıklığa kavuşturmak, netleştirmek anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'mübîn' kelimesi, Peygamber'in uyarısının gizli veya karmaşık olmadığını, aksine herkesin anlayabileceği bir açıklıkta olduğunu ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'mübîn'in hem kendisi açık olan hem de başkalarını açıklığa kavuşturan anlamına geldiğini ifade eder. Bu ayetteki 'mübîn' kelimesi, Peygamber'in getirdiği mesajın ve yaptığı uyarının hem kendisinin apaçık olduğunu hem de insanlara doğru yolu ve hakikati açıklayan bir niteliğe sahip olduğunu gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'mübîn'in, bir şeyin hakikatini ortaya koyan ve şüpheleri gideren anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'mübîn' kelimesi, Peygamber'in uyarısının sadece bir ikaz değil, aynı zamanda hakikati ortaya koyan, şüpheye yer bırakmayan ve insanları doğruya yönlendiren bir açıklıkta olduğunu vurgular.