Nûr Sûresi 50. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Nûr 50Cüz 18 · Sayfa 356

Nûr Sûresi 50. Âyet

النور

Efî kulûbihim meradun emi-rtâbû em yeḣâfûne en yehîfa(A)llâhu ‘aleyhim verasûluhu bel ulâ-ike humu-zzâlimûn(e)

Kalplerinde bir hastalık mı var, yoksa şüphe ve tereddüde mi düştüler? Yoksa Allah ve Resulünün kendilerine karşı zulüm ve haksızlık edeceğinden mi korkuyorlar? Hayır, işte onlar asıl zalimlerdir.

Bu ayet, münafıkların veya imanı zayıf olanların Allah'ın hükmüne karşı gösterdikleri direncin altında yatan sebepleri sorgulamaktadır. Kalplerindeki manevi rahatsızlık, şüphe veya haksızlık korkusu gibi etkenler, onların zalimce tutumlarını ortaya koymaktadır.

1مَّرَضٌm-r-d

Kök:م ر ض—Ayetteki bağlamda kalpteki manevi rahatsızlık, inanç zayıflığı veya nifak anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'maraz' kelimesinin hem bedeni hem de ruhi hastalıklar için kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'kalplerinde hastalık' ifadesi, imanın zayıflığı, nifak veya şüphe gibi manevi rahatsızlıkları ifade eder. Bu, Allah'ın hükmüne teslim olmamaktan kaynaklanan bir iç bozukluktur.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'maraz'ı, bir şeyin doğal halinden sapması olarak tanımlar. Kalbin marazı ise, imanın gerektirdiği teslimiyet ve itaatten saparak şüpheye, nifaka veya inkâra yönelmesidir. Ayetteki kullanım, münafıkların veya imanı zayıf olanların Allah'ın hükmüne karşı gösterdikleri direncin temelindeki manevi bozukluğu vurgular.

2ٱرْتَابُوٓا۟r-y-b

Kök:ر ي ب—Şüpheye düşmek, tereddüt etmek, bir konuda kesin bilgiye sahip olmamak anlamındadır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'rayb' kelimesinin şüphe ve tereddüt anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'irtâbû' fiili, Allah'ın hükmüne veya Peygamber'in tebliğine karşı içlerinde bir kuşku beslemelerini, kesin bir inanca sahip olmamalarını ifade eder. Bu şüphe, onların itaatsizliklerinin bir nedenidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'rayb' kavramının Kur'an'da genellikle imanın zıddı olarak kullanıldığını ve kesin bilgiye dayalı inancın yokluğunu ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'irtâbû', münafıkların veya imanı zayıf olanların Allah'ın hükmünün doğruluğu ve adaletine dair içlerinde taşıdıkları tereddüdü ve güvensizliği vurgular.

3يَحِيفَh-y-f

Kök:ح ي ف—Haksızlık etmek, zulmetmek, adaletten sapmak anlamındadır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'hâfe' fiilinin 'zulmetmek, adaletsizlik yapmak' anlamına geldiğini açıklar. Ayetteki 'yahîfe' fiili, münafıkların veya imanı zayıf olanların Allah'ın ve Resulü'nün kendilerine karşı haksızlık yapacağı yönündeki yersiz korkularını ifade eder. Bu korku, onların Allah'ın adaletine olan güvensizliklerini gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'hâfe' fiilinin 'meyletmek, bir tarafa ağırlık vermek ve bu sebeple adaletten sapmak' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'yahîfe', Allah'ın ve Resulü'nün hükmünde tarafgirlik yaparak onlara zulmedeceği yönündeki vehimlerini dile getirir ki bu, onların Allah'ın mutlak adaletini idrak edememelerinden kaynaklanır.

4ٱلظَّـٰلِمُونَz-l-m

Kök:ظ ل م—Haksızlık edenler, zulmedenler, haddi aşanlar, Allah'ın sınırlarını çiğneyenler anlamındadır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'zulm' kelimesinin bir şeyi ait olduğu yerden başka bir yere koymak, haddi aşmak anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'zâlimûn' ifadesi, Allah'ın hükmüne karşı gelerek, şüpheye düşerek veya haksızlık korkusu besleyerek kendi nefislerine ve Allah'ın koyduğu sınırlara karşı haddi aşanları tanımlar. Onlar, Allah'ın adaletini sorgulayarak zulmetmişlerdir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'zulm' kavramının Kur'an'da geniş bir anlam yelpazesine sahip olduğunu ve Allah'a şirk koşmaktan, insanlara haksızlık etmeye kadar birçok eylemi kapsadığını ifade eder. Bu ayetteki 'zâlimûn', Allah'ın hükmüne karşı gelerek, O'nun adaletini sorgulayarak ve Peygamber'e itaatsizlik ederek en büyük zulmü işleyenleri, yani kendi nefislerine ve imanlarına haksızlık edenleri işaret eder.

Nûr Sûresi

“Efî kulûbihim meradun emi-rtâbû em yehâfûne en yehîfa(A)llâhu aleyhim verasûluhu bel ulâ-ike humu-zzâlimûn(e)” Kalplerinde bir hastalık mı var, yoksa şüphe ve tereddüde mi düştüler? Yoksa Allah ve Resûlünün kendilerine karşı zulüm ve haksızlık edeceğinden mi korkuyorlar? Hayır, işte onlar asıl zalimlerdir. (24/50)

Kalplerinde nefsi emmare hastalığı var ki bu ifade ediliyor. Kendi vehim ve kuruntuları da münafıkları şek ve şüpheye düşüyor.

(Allah) Uluhiyet her mertebenin hakkını veren mertebe ve Risalet mertebeside bunun haberini ulaştıran mertebedir, nasıl haksızlık yapabilir. Asıl haksızlık yapan, nefsi emarenin kontrolü altında ve karanlığında olanlar zalimledir.

Eserin tamamını oku