Fettekû(A)llâhe veatî'ûn(i)
"Artık Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin."
"Gelin artık, Allah'tan korkun ve bana itaat edin."
Şuarâ Suresi'nin 108. ayeti, Nuh peygamberin kavmine yaptığı çağrıyı içermekte olup, temel olarak Allah'a karşı sorumluluk bilinci ve peygambere itaati vurgulamaktadır. Ayet, 'takva' ve 'itaat' kavramları üzerinden ilahi emirlere uymanın ve peygamberlik misyonunun önemini dilbilimsel bir derinlikle sunar.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'v-k-y' kökünün asıl anlamının bir şeyi zararlı şeylerden korumak olduğunu belirtir. 'Takva' ise, nefsi korkulan şeylerden korumaktır. Ayetteki 'fettekullâh' ifadesi, Allah'ın azabından, O'na isyan etmekten sakınmak ve O'nun emirlerine riayet etmek suretiyle korunmak anlamındadır.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'takva' kelimesini 'korkmak' ve 'sakınmak' olarak açıklar. Ayetteki kullanımıyla, Nuh'un kavmine Allah'ın azabından korkmalarını ve O'na karşı gelmekten sakınmalarını emrettiğini ifade eder.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'takva' kavramını Kur'an'ın temel ahlaki kavramlarından biri olarak ele alır. Ona göre takva, Allah'a karşı duyulan derin saygı, korku ve sorumluluk bilincidir. Ayetteki 'fettekû' emri, bu sorumluluk bilincini eyleme dönüştürme çağrısıdır; yani Allah'ın emirlerine uyarak O'nun gazabından korunma çabasıdır.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'Allah' isminin, tüm övgüye layık sıfatları kendinde toplayan, varlığı zorunlu olan, ibadet edilen tek zat olduğunu belirtir. Ayetteki 'fettekullâh' ifadesinde, sakınılması gereken ve kendisine itaat edilmesi gereken mutlak otoriteyi temsil eder.
Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'Allah' isminin, zat-ı ilahiyeye mahsus bir isim olduğunu ve başka hiçbir varlığa verilemeyeceğini ifade eder. Bu ayette Nuh'un kavmine, tüm varlıkların Rabbi olan bu yüce zatın emirlerine uymaları gerektiğini hatırlattığını gösterir.
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 't-v-'- kökünün 'boyun eğmek, emre uymak' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'etî'ûnî' ifadesi, Nuh'un kavminden, kendisinin Allah tarafından gönderilmiş bir elçi olması hasebiyle, onun tebliğ ettiği ilahi emirlere kayıtsız şartsız uymalarını talep ettiğini gösterir.
Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 't-v-'- kökünün 'rıza ile boyun eğmek, isteyerek itaat etmek' anlamını taşıdığını vurgular. Nuh'un kavmine yönelik bu çağrı, sadece bir emre uymaktan öte, gönüllü bir teslimiyet ve peygamberin rehberliğine güvenerek hareket etme gerekliliğini ifade eder.
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'itaat' kavramının Kur'an'da genellikle Allah'a ve peygamberine karşı gösterilen teslimiyet ve emirlerine uymayı ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'etî'ûnî' ifadesi, Nuh'un peygamberlik otoritesinin bir gereği olarak, Allah'ın emirlerini tebliğ eden elçiye itaatin, aslında Allah'a itaat anlamına geldiğini vurgular.
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.