Şuarâ Sûresi 12. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Şuarâ 12Cüz 19 · Sayfa 367

Şuarâ Sûresi 12. Âyet

الشعراء

Kâle rabbi innî eḣâfu en yukeżżibûn(i)

Musa, şöyle dedi: "Ey Rabbim! Muhakkak ki ben, beni yalanlamalarından korkuyorum."

Bu ayet, Hz. Musa'nın peygamberlik görevi öncesindeki endişelerini ve Allah'a yakarışını dilbilimsel bir derinlikle sunmaktadır. Özellikle 'korku' ve 'yalanlama' kavramları, ayetin ana temasını oluşturarak Hz. Musa'nın psikolojik durumunu ve tebliğle ilgili kaygılarını yansıtmaktadır.

1أَخَافُh-v-f

Kök:خ و ف—Hz. Musa'nın, tebliğ görevini yerine getirirken karşılaşmaktan endişe ettiği 'korku' halini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'havf' kelimesini, bir şeyin kötü sonucunu beklemekten kaynaklanan bir ruh hali olarak tanımlar. Ayetteki 'ehâfu' kelimesi, Hz. Musa'nın Firavun ve kavminin kendisini yalanlaması ve öldürmesi ihtimaline karşı duyduğu derin endişeyi ve bu endişenin geleceğe yönelik bir beklenti olduğunu vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'havf' kavramının genellikle Allah'a karşı duyulan saygılı korku veya bir felaketten duyulan endişe bağlamında kullanıldığını belirtir. Bu ayette ise 'ehâfu', Hz. Musa'nın tebliğ görevini yerine getirme sürecinde karşılaşacağı olumsuz tepkilerden, özellikle de yalanlanma ve öldürülme tehdidinden duyduğu insani korkuyu ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'havf' kelimesinin mecazi kullanımlarına değinir. Ayetteki 'ehâfu' kelimesi, sadece basit bir korkuyu değil, aynı zamanda bir beklenti ve bu beklentinin getirdiği bir tedirginliği de içerir. Hz. Musa'nın bu korkusu, tebliğin başarısız olma ihtimaline yönelik bir endişeyi de barındırır.

2يُكَذِّبُونِk-z-b

Kök:ك ذ ب—Hz. Musa'nın, Firavun ve kavminin kendisini 'yalanlamasından' duyduğu endişeyi ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'tekzîb' kelimesini, bir sözü veya iddiayı doğru kabul etmeyip aksini iddia etmek olarak açıklar. Ayetteki 'yükezzibûnî' ifadesi, Hz. Musa'nın peygamberlik iddiasının Firavun ve kavmi tarafından reddedilmesi, yalanlanması ve dolayısıyla tebliğinin engellenmesi korkusunu dile getirir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kezib' kelimesinin hakikatin aksini söylemek olduğunu belirtir. 'Tekzîb' ise bir başkasının sözünü yalanlamak, doğru olmadığını iddia etmektir. Hz. Musa'nın 'yükezzibûnî' ifadesi, onun getireceği mesajın ve mucizelerin Firavun tarafından 'yalan' olarak nitelendirilmesi ve bu durumun tebliğin önünde büyük bir engel teşkil etmesi endişesini yansıtır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'kezib' kökünden türeyen kelimelerin Kur'an'da genellikle peygamberlerin getirdiği mesajların inkârı ve reddi bağlamında kullanıldığını vurgular. Bu ayetteki 'yükezzibûnî' de, Hz. Musa'nın peygamberlik görevinin temelini oluşturan ilahi mesajın Firavun tarafından 'yalan' olarak damgalanması ve bu durumun tebliğin başarısızlığına yol açması korkusunu ifade eder.

Şu'arâ Sûresi

“Kâle rabbi innî ehâfu en yukezzibûn(i)” Mûsâ, şöyle dedi: “Ey Rabbim! Muhakkak ki ben, beni yalanlamalarından korkuyorum.” (26/12)

Bu âyette rububiyet mertebesi âyetlerindendir.

Mûsâ (a.s.) rububiyet mertebesinden rabbi ile kelam ederek, nefsi emmarenin hakikati yalanlamasından kendi varlığında buluna ilâhi varlığı yalanlamasından korkuyorum diye açık konuşmaktadır. Seyrinde Mûsâ (a.s.) mertebesinde gelende kendi varlığında bulunan ilahi varlığı, nefsi emmare güçlerinin yalanlamasından korkmaktadır. (Murat Derûni)

وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ {الشعراء/13}

“Veyadîku sadrî velâ yentaliku lisânî feersil ilâ hârûn(e)”

Eserin tamamını oku