Şuarâ Sûresi 180. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Şuarâ 180Cüz 19 · Sayfa 374

Şuarâ Sûresi 180. Âyet

الشعراء

Vemâ es-elukum ‘aleyhi min ecr(in)(s) in ecriye illâ ‘alâ rabbi-l'âlemîn(e)

"Buna karşılık sizden hiçbir ücret istemiyorum. Benim ücretim ancak alemlerin Rabbi olan Allah'a aittir."

Bu ayet, peygamberlerin tebliğ görevini yerine getirirken dünyevi bir karşılık beklemediklerini ve ücretlerinin yalnızca Allah katında olduğunu vurgular. Anahtar kavramlar, peygamberin ücret talep etmemesi ve bu ücretin Alemlerin Rabbi'ne ait olması etrafında şekillenir.

1أَسْـَٔلُكُمْs-e-l

Kök:س-أ-ل—Peygamberin tebliğ karşılığında insanlardan herhangi bir talepte bulunmadığını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'se'ele' (سأل) kelimesinin bir şeyin elde edilmesi için talepte bulunmak anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'mâ es'elukum' ifadesi, peygamberin tebliğ görevi karşılığında dünyevi bir menfaat veya ücret talep etmediğini, bu görevin sadece Allah rızası için yapıldığını vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'se'ele' fiilinin Kur'an'da farklı bağlamlarda 'istemek', 'sormak' ve 'talep etmek' anlamlarında kullanıldığını ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, peygamberin tebliğ için maddi bir karşılık beklemediğini, aksine bu görevi tamamen Allah için yaptığını mecazi olarak anlatır.

2أَجْرٍe-c-r

Kök:أ-ج-ر—Peygamberin tebliğ görevi karşılığında beklediği manevi karşılığı ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'ecr' (أجر) kelimesini bir iş veya hizmet karşılığında verilen bedel olarak tanımlar. Ayetteki 'min ecir' ifadesi, peygamberin insanlardan maddi bir ücret talep etmediğini, aksine asıl ücretinin Allah katında olduğunu belirtir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'ecr'in hem dünyevi hem de uhrevi karşılıklar için kullanıldığını, ancak Kur'an'da genellikle ahiretteki mükafatı ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'ecr' kelimesi, peygamberin tebliğ görevinin karşılığının sadece Allah tarafından verilecek manevi bir mükafat olduğunu vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ecr' kavramının Kur'an'da genellikle Allah'ın kullarına amelleri karşılığında verdiği mükafatı ifade ettiğini belirtir. Peygamberlerin 'ecr' talep etmemesi, onların görevlerinin tamamen ilahi bir emirle ve karşılıksız olduğunu gösterir, bu da tebliğin samimiyetini pekiştirir.

3رَبِّr-b-b

Kök:ر-ب-ب—Alemlerin yaratıcısı, yöneticisi ve besleyicisi olan Allah'ı ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'Rabb' (رب) kelimesinin aslen 'terbiye etmek', 'yetiştirmek', 'sahip olmak' ve 'yönetmek' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'Rabbi'l-Âlemîn' ifadesi, Allah'ın tüm varlıkların yaratıcısı, yöneticisi ve besleyicisi olduğunu, dolayısıyla peygamberin ücretini verecek tek makam olduğunu vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'Rab' isminin Allah'ın sıfatlarından biri olduğunu ve O'nun her şeyi terbiye eden, kemale erdiren ve idare eden olduğunu ifade eder. Bu ayette, peygamberin ücretinin sadece 'Rabbi'l-Âlemîn'e ait olması, O'nun mutlak otoritesini ve cömertliğini gösterir.

4ٱلْعَـٰلَمِينَa-l-m

Kök:ع-ل-م—Allah'ın yarattığı tüm varlıkları, evrenleri ve âlemleri kapsayan geniş bir kavramdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'âlem' (عالم) kelimesinin 'bilgi' (ilm) kökünden geldiğini ve Allah'ın varlığına delalet eden her şeyi kapsadığını belirtir. 'Âlemîn' ise tüm varlık türlerini, insanları, cinleri ve diğer yaratılmışları ifade eder. Ayetteki 'Rabbi'l-Âlemîn' ifadesi, Allah'ın sadece belirli bir topluluğun değil, tüm evrenlerin ve varlıkların Rabbi olduğunu vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'âlemîn' kelimesinin akıl sahibi varlıkları (insanlar, cinler, melekler) kapsadığını, ancak bazen tüm yaratılmışları da ifade edebileceğini belirtir. Bu ayetteki kullanımı, Allah'ın kudretinin ve egemenliğinin evrensel olduğunu, peygamberin görevinin de bu evrensel Rabbe yönelik olduğunu gösterir.

Şu'arâ Sûresi

“Ve bunun karşılığında sizden bir ücret istemiyorum. Benim mükâfatım, ancak âlemlerin Rabbine aittir.” (26/180)

Âyet-i kerime bu sûrede 5. Sefer tekrarlanmaktadır. "Et-tekrârü ahsen velev kâne yüz seksen." (Tekrar etmek en güzeldir, 180 kere de olsa!) demişlerdir. “5” beş hazret mertebesidir. 5 Hazret mertebesinden gerçek manâ da Hakk ehli yaptığı yaptığı bu tebliğ ve talim işinden hiç bir ücret talep edemez. Bunun mükafatı ancak âlemlerin rabbine aittir. (Murat Derûni) Ayrıca 109. âyet açıklamasına bakınız.

أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ {الشعراء/181}

“Evfû-lkeyle velâ tekûnû mine-lmuhsirîn(e)

Eserin tamamını oku