Şuarâ Sûresi 2. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Şuarâ 2Cüz 19 · Sayfa 367

Şuarâ Sûresi 2. Âyet

الشعراء

Tilke âyâtu-lkitâbi-lmubîn(i)

Bunlar, apaçık Kitab'ın ayetleridir.

Şuarâ Suresi'nin 2. ayeti, Kur'an'ın ilahi menşeini ve açıklığını vurgulamaktadır. Ayet, 'Kitap' ve 'Mübîn' kavramları üzerinden Kur'an'ın hem bir rehber hem de hakikati apaçık ortaya koyan bir metin olduğunu ifade eder.

1ءَايَـٰتُe-y-y

Kök:أ ي ي—Bu kelime, Allah'ın varlığına, birliğine ve kudretine işaret eden delilleri, mucizeleri ve Kur'an'ın ayetlerini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'âyet' kelimesinin aslen açık bir alamet olduğunu, bir şeyin varlığına delalet eden her şeye 'âyet' denildiğini belirtir. Kur'an bağlamında ise, Allah'ın kelamının her bir parçasının hem bir delil hem de bir mucize olduğunu vurgular. Bu ayetteki 'âyât', Kur'an'ın kendisinin ilahi birer delil ve mucize olduğunu gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'âyât' kelimesinin Kur'an'da farklı anlamlarda kullanıldığını, bu ayette ise Kur'an'ın bölümleri ve her bir bölümün taşıdığı ilahi mesajlar olduğunu ifade eder. Bunların, Allah'ın kelamı olmaları hasebiyle diğer sözlerden ayrıldığını ve mucizevi bir nitelik taşıdığını belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'âyet' kavramının Kur'an'daki merkeziyetine dikkat çeker. Ona göre 'âyet', sadece bir metin parçası değil, aynı zamanda Allah'ın varlığını ve kudretini gösteren bir 'işaret'tir. Bu ayetteki 'âyât', Kur'an'ın her bir parçasının ilahi bir işaret ve delil olduğunu, insanı hakikate yönlendiren birer alamet olduğunu vurgular.

2ٱلْكِتَـٰبِk-t-b

Kök:ك ت ب—Bu kelime, yazılı metin, ilahi vahiy ve özellikle Kur'an'ı ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'Kitap' kelimesinin Kur'an'da 'yazılı olan' anlamının yanı sıra, 'toplanmış, bir araya getirilmiş' anlamını da taşıdığını belirtir. Bu ayetteki 'el-Kitâb', Allah tarafından vahyedilmiş, toplanmış ve korunmuş olan Kur'an'ı ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kitâb' kelimesinin aslen 'bir şeyi diğerine katmak, birleştirmek' anlamından geldiğini ve bu nedenle yazılı metinlere 'kitap' denildiğini açıklar. Kur'an bağlamında ise 'el-Kitâb', Allah'ın kelamının bir araya getirilmiş, düzenlenmiş ve insanlara rehberlik için indirilmiş halini ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'Kitap' kelimesinin Kur'an'da hem genel anlamda ilahi vahiyleri hem de özel olarak Kur'an'ın kendisini ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'el-Kitâb', Kur'an'ın ilahi bir metin olarak, insanlığa yol gösteren temel kaynak olduğunu vurgular.

3ٱلْمُبِينِb-y-n

Kök:ب ي ن—Bu kelime, apaçık, açıklayıcı, hakikati ortaya koyan ve doğruyu yanlıştan ayıran anlamlarını taşır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'mübîn' kelimesinin 'açıklayan, beyan eden' anlamında olduğunu ve Kur'an'ın kendisinin hakikati açıkça ortaya koyduğunu, gizli olanı ifşa ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'el-Mübîn', Kur'an'ın mesajının netliğini ve anlaşılırlığını vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'mübîn' kelimesinin hem 'açık ve anlaşılır olan' hem de 'açıklayan, beyan eden' anlamlarını içerdiğini ifade eder. Kur'an'ın 'el-Mübîn' olması, onun hem kendisinin apaçık bir kitap olduğunu hem de hakikatleri insanlara açıkça beyan ettiğini gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'beyân' kökünden gelen 'mübîn' kelimesinin, bir şeyin gizliliğini ortadan kaldırıp onu açık hale getirme anlamını taşıdığını belirtir. 'el-Kitâbu'l-Mübîn' ifadesi, Kur'an'ın hakikatleri gizlemeyen, aksine onları tüm açıklığıyla ortaya koyan bir rehber olduğunu ifade eder.

Şu'arâ Sûresi

“Tilke âyâtu-lkitâbi-lmubîn(i)” Bunlar, apaçık Kitab’ın âyetleridir. (26/2)

Kûr’an-ı Keriym, İmam’ül Mübin, Kitab’ül Mübin, Furkan ve Zât mertebeleri olmak üzere 4 mertebedir. “Kitab’ül Mübin” apaçık kitap, bunlar esmâ mertebesinden apaçık âyetlerdir. (Murat Derûni)

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ {الشعراء/3}

“Le’alleke bâhi’un nefseke ellâ yekûnû mu/minîn(e)

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(1)

Altı Peygamber — Hz. Muhammed (s.a.v.)