Şuarâ Sûresi 207. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ğ-n-y' kökünü 'ihtiyaçsız olmak, zengin olmak' olarak tanımlar. Ayetteki 'mâ ağnâ' ifadesi ise, 'hiçbir fayda sağlamadı, hiçbir şeyi gidermedi' anlamında olup, dünya nimetlerinin ahiret azabına karşı bir yeterlilik veya koruma sağlamayacağını vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ağnâ' fiilinin Kur'an'daki kullanımlarını mecazi anlamda 'bir şeyi def etmek, bir zararı gidermek' olarak açıklar. Bu ayette de dünya nimetlerinin, tehdit edilen azabı def etme veya ondan koruma gücünün olmadığını ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ğ-n-y' kökünün Kur'an'daki kullanımının, maddi zenginlikten öte, 'kendi kendine yeterlilik, başkasına muhtaç olmama' anlamlarını taşıdığını belirtir. Ayetteki olumsuz kullanımıyla, dünya nimetlerinin insanı Allah'ın azabına karşı 'yeterli' kılamayacağını, yani koruyamayacağını vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'm-t-'-' kökünü 'faydalanmak, bir şeyden zevk almak' olarak açıklar. Ayetteki 'yümetta'ûne' ifadesi, dünya hayatında kendilerine verilen nimetlerden geçici olarak faydalandırılmaları anlamına gelir ve bu faydalanmanın kalıcı olmadığını ima eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'm-t-'-' kökünün 'kısa süreli fayda, geçici zevk' anlamlarını içerdiğini belirtir. Ayetteki 'mâ kânû yümetta'ûne' ifadesi, onların dünya hayatında elde ettikleri nimetlerin sadece belirli bir süre için kendilerine verildiğini ve bu sürenin sonunda sona ereceğini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'm-t-'-' kökünün Kur'an'da genellikle dünya nimetlerinin geçiciliğini ve aldatıcılığını ifade etmek için kullanıldığını belirtir. Bu ayette de, dünya nimetlerinin ne kadar uzun sürerse sürsün, ahiret azabı karşısında hiçbir değerinin olmadığını ve geçici birer 'meta' olduğunu vurgular.