Şuarâ Sûresi 4. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Neş'e (نَشْأَة), bir şeyi yoktan var etmek veya bir halden başka bir hale geçirmektir. Ayetteki 'in neşâ' (إِن نَّشَأْ) ifadesi, Allah'ın mutlak iradesini ve dilediği takdirde her şeyi yapmaya kadir olduğunu gösterir. Bu, sadece dilemekle kalmayıp, dileğini yaratma gücünü de içerir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Neş'et (نَشْأَة), bir şeyin başlangıcı ve ortaya çıkışıdır. 'Neşâ' fiili, Allah'ın bir şeyi var etme, meydana getirme ve şekillendirme kudretini ifade eder. Ayetteki kullanımı, Allah'ın gökten bir mucize indirme iradesinin, aynı zamanda o mucizeyi yaratma gücünü de barındırdığını belirtir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Nüzûl (نُزُول), bir şeyin yukarıdan aşağıya inmesidir. Ayetteki 'nünazzil' (نُنَزِّلْ) ifadesi, Allah'ın gökten bir mucizeyi (âyet) indirme eylemini vurgular. Bu, ilahi bir müdahale ve kudretin tezahürüdür.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Nüzûl (نُزُول), bir şeyin yüksek bir yerden alçak bir yere gelmesidir. 'Nünazzil' fiili, Allah'ın kudretinin bir göstergesi olarak, mucizelerin semadan indirilmesini ifade eder. Bu, sadece fiziksel bir iniş değil, aynı zamanda ilahi bir buyruğun ve takdirin gerçekleşmesidir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Nüzûl kavramı, Kur'an'da genellikle vahyin indirilmesi bağlamında kullanılırken, bu ayette somut bir mucizenin gökten indirilmesi anlamındadır. 'Nünazzil' fiili, Allah'ın mutlak gücünü ve dilediği takdirde tabiat kanunlarının ötesinde olaylar yaratabileceğini gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Âyet (آيَة), bir alamet ve işarettir. Bu ayetteki 'âyeten' (آيَةً), Allah'ın kudretini gösteren, insanları hayrete düşüren ve onları imana sevk eden olağanüstü bir olayı ifade eder. Bu, peygamberlerin getirdiği mucizeler gibi, ilahi bir delildir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Âyet (آيَة), bir şeyin varlığına delalet eden açık bir alamettir. Kur'an'da hem evrensel deliller hem de peygamberlere verilen mucizeler için kullanılır. Bu ayetteki 'âyeten', Allah'ın dilediği takdirde insanları boyun eğdirecek kadar açık ve etkileyici bir mucizeyi ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Âyet kavramı, Kur'an'da Allah'ın varlığını ve birliğini gösteren her türlü işareti kapsar. Bu ayetteki 'âyeten', özellikle inkarcıları ikna etmek veya cezalandırmak amacıyla gönderilebilecek, insanüstü bir gücün tezahürü olan bir mucizeyi ifade eder. Bu, ilahi bir uyarı ve meydan okumadır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Hudû' (خُضُوع), tevazu ve boyun eğmektir. Ayetteki 'hâdiîn' (خَـٰضِعِينَ) ifadesi, indirilecek mucize karşısında insanların çaresizce boyun eğeceğini, gururlarını bırakıp itaat edeceklerini belirtir. Bu, zorunlu bir teslimiyet halidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hudû' (خُضُوع), bir şeyin karşısında alçalmak ve boyun eğmektir. Genellikle zorunlu bir teslimiyeti ifade eder. Ayetteki 'hâdiîn', Allah'ın kudretinin bir göstergesi olan mucize karşısında insanların iradeleri dışında, zorunlu olarak boyun eğeceklerini ve teslim olacaklarını anlatır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Hudû' (خُضُوع), zillet ve itaat halidir. 'Hâdiîn' kelimesi, indirilecek mucizenin etkisiyle insanların kalplerinin ve benliklerinin ilahi kudret karşısında ezileceğini, gururlarının kırılacağını ve mutlak bir teslimiyet içine gireceklerini ifade eder. Bu, sadece fiziksel bir eğilme değil, aynı zamanda ruhsal bir boyun eğiştir.