Şuarâ Sûresi 67. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ayet' kelimesinin, 'açık alamet' ve 'delil' anlamlarına geldiğini belirtir. Bu ayetteki kullanımıyla, geçmiş kavimlerin helakinden alınan dersin, Allah'ın kudretine dair açık bir işaret olduğunu vurgular. (el-Müfredât, s. 89)

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ayet' kelimesini 'alamet' ve 'nişane' olarak açıklar. Şuarâ 67'deki 'ayet'in, geçmiş kavimlerin kıssalarının, sonraki nesiller için bir ibret ve uyarı niteliğinde olduğunu ifade eder. (Mecâzü'l-Kur'ân, I, 22)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ayet' kavramının Kur'an'da sadece bir 'işaret' veya 'alamet' olmanın ötesinde, Allah'ın varlığını ve kudretini gösteren 'mucizevi bir delil' anlamını taşıdığını belirtir. Bu ayetteki 'ayet', geçmiş olayların ilahi bir mesaj taşıdığını gösterir. (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar, s. 120-125)

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'iman' kelimesinin kök anlamının 'emniyet' ve 'güven' olduğunu, 'mü'min'in ise kalbiyle tasdik edip diliyle ikrar eden kişi olduğunu belirtir. Ayetteki 'mü'minîn' ifadesi, bu açık delillere rağmen kalben tasdik etmeyen çoğunluğu işaret eder. (el-Müfredât, s. 91)

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'iman'ın lügatte 'tasdik' ve 'emniyet vermek' anlamına geldiğini, şer'i anlamda ise Allah'tan gelen her şeyi tereddütsüz kabul etmek olduğunu açıklar. Ayetteki 'mü'minîn' kelimesi, bu tasdiki gerçekleştirmeyen kişileri ifade eder. (el-Külliyyât, s. 102)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'iman' kavramının Kur'an'da sadece entelektüel bir kabulden ziyade, Allah'a tam bir teslimiyet ve güveni içeren aktif bir tutum olduğunu vurgular. Ayetteki 'mü'minîn'in olumsuz kullanımı, bu aktif teslimiyetin eksikliğini gösterir. (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar, s. 150-155)