Şuarâ Sûresi 7. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Şuarâ 7Cüz 19 · Sayfa 367

Şuarâ Sûresi 7. Âyet

الشعراء

Eve lem yerav ilâ-l-ardi kem enbetnâ fîhâ min kulli zevcin kerîm(in)

Yeryüzüne bakmazlar mı, orada her türden nice güzel ve yararlı bitkiler bitirdik.

Şuarâ Suresi'nin 7. ayeti, Allah'ın yeryüzündeki yaratma kudretini ve çeşitliliğini vurgulamaktadır. Ayet, 'görmek/bakmak', 'yeryüzü', 'bitirmek/yetiştirmek' ve 'eş/çift' gibi temel kavramlar üzerinden insanın tefekkür etmesini teşvik ederken, 'kerîm' kelimesiyle bu yaratılışın niteliğine dikkat çekmektedir.

1يَرَوْا۟r-e-y

Kök:ر أ ى—Görmek, bakmak, tefekkür etmek anlamında kullanılır ve Allah'ın kudretine delil olarak sunulan yeryüzündeki yaratılışa dikkat çekmeyi ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'رأى' fiilinin hem gözle görmeyi hem de kalple idrak etmeyi ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki kullanımı, yeryüzündeki yaratılış mucizelerine bakarak Allah'ın varlığını ve kudretini idrak etme anlamındadır. Yani sadece fiziksel bir görme değil, aynı zamanda tefekkürî bir bakıştır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'أو لم يروا' ifadesinin mecazi olarak 'bilmezler mi, düşünmezler mi?' anlamına geldiğini belirtir. Bu, ayetin sadece gözle görmeyi değil, aynı zamanda akıl ve idrak yoluyla anlamayı ve ders çıkarmayı hedeflediğini gösterir.

2ٱلْأَرْضِe-r-d

Kök:أ ر ض—Üzerinde yaşadığımız, bitkilerin yetiştiği ve Allah'ın kudretinin tecelli ettiği gezegen anlamındadır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'أرض' kelimesinin bilinen yeryüzü anlamında kullanıldığını ve Kur'an'da genellikle Allah'ın yaratma ve rızıklandırma kudretinin bir göstergesi olarak zikredildiğini ifade eder. Bu ayette de yeryüzünün bitkilerle donatılmış haliyle Allah'ın kudretine işaret edilmektedir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'arz' (yeryüzü) kavramının genellikle 'semâ' (gök) kavramıyla birlikte Allah'ın yaratma ve hükmetme gücünün bir ikilisi olarak sunulduğunu belirtir. Bu ayette yeryüzü, Allah'ın canlıları besleyen ve çeşitlendiren kudretinin somut bir kanıtı olarak öne çıkar.

3أَنۢبَتْنَاn-b-t

Kök:ن ب ت—Bitirmek, yetiştirmek, yerden çıkarmak anlamında olup, Allah'ın yeryüzünde çeşitli bitkileri var etme fiilini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'نبت' fiilinin 'bitkinin yerden çıkması' anlamına geldiğini ve Kur'an'da genellikle Allah'ın kudretiyle bitkilerin yetişmesini ifade etmek için kullanıldığını belirtir. Bu ayette 'أَنۢبَتْنَا' (biz bitirdik) ifadesi, bu fiilin doğrudan Allah'a isnat edildiğini ve O'nun yaratıcı gücünü vurguladığını gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'إنبات' kelimesinin 'bir şeyi yerden çıkarmak, büyütmek' anlamında kullanıldığını ve Kur'an'da Allah'ın rızık verici ve hayat bahşedici sıfatlarıyla ilişkilendirildiğini açıklar. Ayetteki kullanımı, yeryüzündeki bitki örtüsünün Allah'ın doğrudan bir eseri olduğunu vurgular.

4زَوْجٍz-v-c

Kök:ز و ج—Eş, çift, tür anlamında olup, yeryüzünde yetişen bitkilerin çeşitliliğini ve her birinin bir eşi veya türü olduğunu ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'زوج' kelimesinin 'birbirine eş olan iki şeyden her biri' anlamına geldiğini ve Kur'an'da hem insanlar, hem hayvanlar hem de bitkiler için kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'كل زوج' ifadesi, bitkilerin dişi ve erkek olarak veya farklı türler ve çeşitler halinde yaratıldığını gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'زوج' kelimesinin 'benzer, eş, sınıf' gibi anlamlara geldiğini ve Kur'an'da Allah'ın yaratılışındaki çeşitliliği ve düzeni ifade etmek için kullanıldığını açıklar. Ayetteki bağlamda, bitkilerin farklı türler ve cinsler halinde yaratılmasını, yani her birinin bir 'çift' veya 'tür' oluşturmasını vurgular.

5كَرِيمٍk-r-m

Kök:ك ر م—Cömert, değerli, güzel, faydalı anlamında olup, yeryüzünde yetişen bitkilerin niteliğini, güzelliğini ve insanlık için faydasını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'كرم' kökünün 'şerefli, değerli, cömert' gibi anlamlara geldiğini belirtir. Bitkiler bağlamında 'kerîm', onların faydalı, güzel, bereketli ve değerli oluşunu ifade eder. Bu ayetteki 'زوج كريم' ifadesi, Allah'ın yarattığı bitkilerin sadece çeşitliliğini değil, aynı zamanda niteliksel üstünlüğünü ve faydasını vurgular.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Es-Sicistânî, 'kerîm' kelimesinin Kur'an'da 'güzel, hoş, faydalı' anlamlarında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'min külli zevcin kerîm' ifadesi, yeryüzünde bitirilen her bir çiftin veya türün, insanlar için değerli, faydalı ve güzel özelliklere sahip olduğunu ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'kerîm' kelimesinin Kur'an'da geniş bir anlam yelpazesine sahip olduğunu ve bağlama göre 'cömert, şerefli, değerli, güzel, faydalı' gibi anlamlar taşıdığını ifade eder. Bu ayette, bitkilerin insanlara sunduğu faydalar, güzellikler ve değerler açısından 'kerîm' olarak nitelendirilmesi, Allah'ın yaratmasındaki lütfu ve cömertliğini gösterir.

Şu'arâ Sûresi

“Eve lem yerav ilâ-l-ardi kem enbetnâ fîhâ min kulli zevcin kerîm(in)” Yeryüzüne bakmazlar mı, orada her türden nice güzel ve yararlı bitkiler bitirdik. (26/7)

Yaşadığımız dünyanın arzı olduğu gibi bizlerin bedenlerimizde bizlerin arzı, yeryüzümüzdür. Ve nasıl ki yeryüzünde nasıl ki çift, çift bitkiler bitiyorsa, bu çift erkek ve dişi olmak üzere program ve üretkenliktir. Bunun neticesinde ise bu bitkilerin meyvaları oluşmaktadır. Bizlerinde fikirlerimiz bitkilerimizdir. Nefsi ve aklı kaynaklı olan bu fikirler ya bir ot veya diken mesabesindedir. Ama hakikat ehlinin fikirleri aklı küll ve nefsi küll kaynaklı olduğundan bu fikirler salih olmakta ve meyva vermekte yiyenlere ise tevhid zevki ve neşesi vermektedir. (Murat Derûni)

Eserin tamamını oku