Ankebût Sûresi 26. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Ankebût 26Cüz 20 · Sayfa 399

Ankebût Sûresi 26. Âyet

العنكبوت

Feâmene lehu lût(un)(m) vekâle innî muhâcirun ilâ rabbî(s) innehu huve-l'azîzu-lhakîm(u)

Bunun üzerine Lut ona inandı ve İbrahim 'Doğrusu ben Rabbimin dilediği yere hicret ediyorum, O şüphesiz güçlüdür, Hakim'dir' dedi.

Ankebût Suresi'nin 26. ayeti, Hz. İbrahim ve Hz. Lut'un iman ve hicret eylemlerini, Allah'ın kudret ve hikmetini vurgulayan temel kavramlar üzerinden ele almaktadır. Ayet, iman, hicret, aziz ve hakim kelimeleriyle tevhidin ve Allah'a teslimiyetin derin anlamlarını sunar.

1ءَامَنَe-m-n

Kök:أ م ن—Lut'un İbrahim'e inanması, tasdik etmesi ve güvenmesi eylemini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman, kalple tasdik, dille ikrar ve organlarla amel etmektir. Ayetteki 'fâ-emene lehû Lût' ifadesi, Lut'un İbrahim'in getirdiği mesaja güvenip onu tasdik ettiğini, onunla aynı inancı paylaştığını gösterir. Bu, sadece bir tasdik değil, aynı zamanda bir teslimiyet ve güven halidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İman (emn), Kur'an'da 'güvenmek', 'emniyette olmak' ve 'tasdik etmek' anlamlarını taşır. Bu ayette, Lut'un İbrahim'e iman etmesi, onun tebliğ ettiği hakikate tam bir güvenle bağlanması ve onu içselleştirmesi demektir. Bu, aynı zamanda bir 'güven ilişkisi' kurma eylemidir.

2مُهَاجِرٌh-c-r

Kök:ه ج ر—İbrahim'in Allah'ın emriyle vatanını terk ederek başka bir yere göç etme eylemini ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Hicret, bir yerden başka bir yere göç etmektir. Ayetteki 'muhâcirun ilâ Rabbî' ifadesi, İbrahim'in Allah'ın rızası için, O'nun emriyle yurdunu terk edip başka bir diyara yöneldiğini, bu eylemin dünyevi bir kaçıştan ziyade ilahi bir yöneliş olduğunu belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hicret, bir şeyi terk edip ondan ayrılmaktır. Özellikle din uğruna vatanı terk etmek anlamında kullanılır. İbrahim'in hicreti, Allah'a olan bağlılığının ve O'nun emirlerine itaatkarlığının bir göstergesidir; bu, sadece fiziksel bir ayrılık değil, aynı zamanda batıldan hakka bir yöneliştir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Hicret, Kur'an'da genellikle dinî bir sebeple vatanı terk etme ve Allah yolunda göç etme anlamında kullanılır. İbrahim'in bu ifadesi, onun Allah'a olan tevekkülünü ve O'nun takdirine teslimiyetini yansıtır. Bu, aynı zamanda bir fedakarlık ve imtihan sürecidir.

3ٱلْعَزِيزُa-z-z

Kök:ع ز ز—Allah'ın mutlak güç, kudret ve üstünlük sahibi olduğunu ifade eden bir sıfattır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Aziz, galip gelinemeyen, eşi benzeri olmayan, yüce ve güçlü olandır. Allah'ın 'el-Azîz' olması, O'nun her şeye gücü yeten, hiçbir şeye muhtaç olmayan ve her zaman üstün gelen varlık olduğunu gösterir. Bu ayette, İbrahim'in hicret kararının arkasındaki ilahi kudretin kaynağına işaret eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Aziz, kendisinden daha üstün bir varlık bulunmayan, her şeye galip gelen ve izzet sahibi olandır. Allah'ın bu ismi, O'nun iradesinin mutlak olduğunu ve hiçbir gücün O'na karşı gelemeyeceğini vurgular. İbrahim'in hicretinde Allah'a güvenmesinin temelinde bu sıfat yatar.

4ٱلْحَكِيمُh-k-m

Kök:ح ك م—Allah'ın her şeyi yerli yerince yapan, hikmet sahibi ve hüküm veren olduğunu ifade eden bir sıfattır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Hakîm, her şeyi en uygun şekilde yapan, ilmi ve hikmetiyle her şeyi kuşatan, hükmünde isabetli olandır. Allah'ın 'el-Hakîm' olması, O'nun tüm eylemlerinin ve emirlerinin derin bir hikmet içerdiğini, hiçbir işinin boş veya anlamsız olmadığını gösterir. İbrahim'in hicretinin de ilahi bir hikmete dayandığını ima eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Hakîm, hikmet sahibi, her şeyi yerli yerince yapan, ilmiyle her şeyi kuşatan ve hükmünde adil olandır. Bu sıfat, Allah'ın sadece güçlü değil, aynı zamanda her şeyi en doğru ve en faydalı şekilde düzenleyen olduğunu belirtir. İbrahim'in hicretinin ardındaki ilahi planın ve takdirin hikmetini vurgular.

Ankebût Sûresi

“Feâmene lehu lût(un) vekâle innî muhâcirun ilâ rabbî innehu huve-l’azîzu-lhakîm(u)” Bunun üzerine Lût, ona iman etti (inandı). İbrahim, “Ben, Rabbime (gitmemi emrettiği yere) hicret edeceğim. Şüphesiz O, mutlak güç sahibidir, hüküm ve hikmet sahibidir” dedi. (29/26)

Âyet Rububiyet mertebesi âyetlerindendir.

Lût a.s. Fusûs’ul hikemde “melkiyye hikmeti olarak bahsedilmektedir. Ve "melk'' mîm’in fethi ve lam’ın sükûnu ile "şiddet" ma'nâsınadır. Yani “mim”in üstündeki üstün ile fetih ile “lam”ın sükunu “melk” teki “lam”ın cezimi ile “lam”ın sukunu ile şiddet manasınadır.

Bu melkiyye hikmeti ile Tevhid-i Ef’al mertebesine inandı, iman etti.

Hicret-i zâhirde Mekkeye, hakikatte ise rabbineydi.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(1)

Hicr Sûresi